
به گزارش خبرنگار بخش خودرو تابناک؛ ماشین کلیک، اگر قرار باشد یک خودرو را انتخاب کنیم که بتواند داستان شکلگیری صنعت خودروی مدرن ایران را روایت کند، انتخاب پیکان تقریباً اجتنابناپذیر است. شاید خودروهای جدیدتر از نظر فناوری، ایمنی و کیفیت ساخت فاصله بسیار زیادی با آن داشته باشند، اما هیچکدام نتوانستهاند به اندازه پیکان در زندگی روزمره ایرانیها حضور داشته باشند. برای خیلیها، پیکان همان ماشینی است که پدر با آن خانواده را به سفر میبرد. برای یک نسل، صدای استارت خوردن موتور پیکان بخشی از خاطرات کودکی است. برای رانندگان تاکسی، سالها ابزار اصلی کار بود و برای صنعت خودروی ایران، نخستین محصولی بود که تولید آن در مقیاس صنعتی توانست یک زنجیره گسترده از قطعهسازی و نیروی انسانی را شکل دهد. اما داستان پیکان از ایران شروع نشد. ریشه این خودرو به شرکت بریتانیایی Rootes Group و محصولی به نام Hillman Hunter برمیگردد. خودرویی که در بریتانیا برای بازار اروپا طراحی شده بود، اما قرار بود چند هزار کیلومتر دورتر، در کشوری که صنعت خودروی مدرنش هنوز در ابتدای مسیر قرار داشت، تبدیل به یکی از ماندگارترین خودروهای تاریخ شود. در آن زمان، ایران در حال تجربه تغییرات اقتصادی و صنعتی بزرگی بود. شهرها در حال گسترش بودند، طبقه متوسط شهری بزرگتر میشد و تقاضا برای خودرو افزایش پیدا میکرد. در چنین شرایطی، راهاندازی یک صنعت خودروسازی داخلی میتوانست هم یک پروژه اقتصادی باشد و هم نشانهای از صنعتیشدن کشور. شرکت ایران ناسیونال که بعدها به ایرانخودرو تبدیل شد، در همین فضای اقتصادی شکل گرفت. این شرکت ابتدا فعالیت خود را با تولید اتوبوس آغاز کرده بود، اما بهتدریج به سمت خودروهای سواری رفت و قرارداد همکاری با Rootes Group زمینه ورود هیلمن هانتر به ایران را فراهم کرد. پیکان در سال ۱۳۴۶ به بازار ایران آمد. خودرویی که در ابتدا برای بسیاری از مردم محصولی نسبتاً مدرن محسوب میشد. طراحی جعبهای و ساده آن، فضای قابل قبول کابین و صندوق عقب، موتور چهارسیلندر و ساختار فنی نسبتاً ساده باعث میشد برای خانوادههایی که به دنبال خودرویی کاربردی بودند گزینه جذابی باشد. اما مهمتر از خود خودرو، اتفاقی بود که پشت خط تولید آن رخ داد. تولید پیکان به معنای ایجاد کارخانه، آموزش …








