به گزارش "ورزش سه"، شاید کمتر سرمربیای در فوتبال امروز ایران حاضر باشد ریسکی را بپذیرد که وحید رضایی در شمسآذر پذیرفته است؛ هدایت تیمی که از نظر منابع مالی فاصله قابل توجهی با بخش بزرگی از رقبای لیگ برتری دارد و بخش مهمی از ترکیبش را بازیکنانی تشکیل میدهند که تا همین چند هفته قبل، حتی برای بسیاری از اهالی فوتبال نیز چهرههایی ناشناخته بودند.
برای تیمی که بودجهاش حتی پایینتر از برخی تیمهای لیگ دسته اول تخمین زده میشود، ورود به رقابت با مدعیانی که از ستارههای گرانقیمت و نیمکتهایی پرمهره سود میبرند، چیزی شبیه یک جنگ نابرابر است. با این حال شمسآذر بعد از چهار هفته توانسته چهار امتیاز به دست بیاورد و مهمتر از امتیازات، تصویری متفاوت از پیشبینیهای ابتدایی ارائه کند.
هنوز هم اگر نام برخی بازیکنان شمسآذر را جستوجو کنید، پیدا کردن سابقهای قابل اعتنا از آنها پیش از رسیدن به لیگ برتر چندان آسان نیست. اما همین بازیکنان در نخستین هفتههای فصل نشان دادهاند قرار نیست صرفا برای تکمیل فهرست یک تیم لیگ برتری در میدان حاضر شوند.
وحید رضایی البته با چنین فضایی بیگانه نیست. بخش مهمی از دوران بازی او در فجرسپاسی گذشته؛ باشگاهی که سالها با امکانات محدود، بازیکنان جوان و کمترشناختهشده را وارد فوتبال ایران کرد و با تیمهایی به رقابت پرداخت که از نظر مالی و امکانات در دنیای دیگری قرار داشتند.
اینجاست که یکی از معروفترین جملات غلامحسین پیروانی دوباره معنا پیدا میکند؛ زمانی که «شاغلام» برای توصیف تفاوت امکانات تیمش با بالانشینها گفته بود: «با تفنگ بادی به جنگ ژ۳ آمده بودیم.»
پیروانی در تمام آن سالها، با وجود همین تفاوت امکانات، فجرسپاسی را به کارخانهای برای معرفی استعدادهای تازه تبدیل کرد. اکنون میتوان ردپایی از همان فلسفه را در پروژه وحید رضایی دید؛ البته با یک تفاوت اساسی.
فوتبال ایران دیگر فوتبال دو دهه قبل نیست. باشگاههای متمول امروز استعدادهای جوان را خیلی زودتر شناسایی میکنند و برای جذب آنها نیز حاضر به پرداخت مبالغ قابل توجهی هستند. بنابراین حتی شکار یک استعداد جوان و ناشناخته هم دیگر مأموریت سادهای برای باشگاههای کمبودجه محسوب نمیشود. …
