ماجو در اولین بازی رسمیاش به میدان رفت؛ مسابقهای که مجوز فیفا برای حضور در آن را ۳۶ ساعت پیش از شروع بازی دریافت کرده بود. با این حال، این مهاجم جوان هیچ نشانی از اضطراب نداشت و خیلی زود همه نگاهها را به سمت خودش جلب کرد.
بیش از ۱۰۰ کیلوگرم وزن و درصد چربی کمتر از ۷.۵ درصد، تصویری متفاوت از یک مهاجم ۱۷ ساله به نمایش میگذارد . اما آنچه ماجو را متمایز کرد فقط قدرت بدنیاش نبود. او پنج موقعیت ایجاد کرد، یک گل زد و در برابر خط دفاعی پاریسنژرمن، متشکل از ویلیان پاچو و مارکینیوش، کاملاً مسلط ظاهر شد؛ دو مدافعی که از بهترین مدافعان میانی فوتبال جهان محسوب میشوند.
ماجو آنها را به دردسر انداخت و با اختلاف دو ساله، به جوانترین گلزن تاریخ فینالهای اروپایی تبدیل شد. این به خوبی نشان میدهد چرا استون ویلا از مدتها قبل روی این استعداد جوان حساب ویژهای باز کرده است.
ماجو همهچیز دارد
سبک بازی این مهاجم نوجوان چشمگیر است؛ قدرت تمامکنندگی، فرار از مدافعان، توانایی درگیریهای فیزیکی، موفقیت در نبردهای توپهای دوم و تقسیمشده و البته مهارت مناسب با توپ و توانایی بازی پشت به دروازه.
ماجو ترکیبی از ویژگیهایی را در اختیار دارد که برای یک مهاجم نوک مدرن بسیار مهم است. او برای پرورش این ویژگیها به دست سرمربی مناسبی سپرده شده است. مارکا معتقد است حضور اونای امری روی نیمکت استون ویلا میتواند سطح بازی این مهاجم را چند برابر کند.
داستان رسیدن ماجو به فوتبال حرفهای به اندازه تواناییهایش خاص است. او در لندن متولد شد و خیلی زود همراه خانوادهاش به لوکزامبورگ رفت. در آنجا فوتبال را آغاز کرد و استعدادش به سرعت توجه آکادمی متز را جلب کرد.
در حالی که ماجو در تیم دوم متز بازی میکرد، آلبرتو بنیتو، یکی از اعضای تیم استعدادیابی اونای امری که در کشف استعدادهای بزرگ در جهان شهرت دارد، او را در فرانسه شناسایی کرد. استون ویلا خیلی زود برای جذب این مهاجم وارد عمل شد و پس از مذاکراتی دشوار، حدود ۱۰ میلیون پوند برای انتقال او پرداخت کرد.
اولابه از اولین روز حضور ماجو در کمپ تمرینی استون ویلا شیفته استعداد این بازیکن شد و باشگاه تصمیم گرفت روی او سرمایهگذاری جدی انجام دهد. امری هم به این پروژه اعتماد کرد. اما درست زمانی که همهچیز طبق برنامه پیش میرفت، فیفا وارد ماجرا شد.
شش ماه بدون بازی - تا رأی به سود ویلا
فیفا با استناد به قوانین مربوط به انتقال بازیکنان نوجوان از کشورهای خارجی، با صدور مجوز انتقال ماجو مخالفت کرد. استون ویلا این تصمیم را در دادگاه عالی ورزش به چالش کشید؛ چرا که این بازیکن در لندن متولد شده و پاسپورت بریتانیایی دارد.
ماجو در نهایت حدود شش ماه در تمرینات استون ویلا حضور داشت، اما اجازه بازی رسمی نداشت. سرانجام دادگاه به سود باشگاه انگلیسی رأی داد و مهاجم جوان مجوز نهایی حضور در مسابقات رسمی را دریافت کرد.
این اتفاق دقیقا در روز دوشنبه افتاد؛ تنها چند ساعت پیش از آنکه ماجو همراه تیم راهی سالزبورگ شود تا برای نخستین بار در یک مسابقه رسمی به میدان برود.
نمایشهای او در دیدارهای پیشفصل از قبل توجهها را جلب کرده بود، اما اینکه نخستین بازی رسمی ماجو در یک فینال و مقابل یکی از بهترین تیمهای اروپا، آن هم به عنوان بازیکن فیکس، انجام شود، واقعا جالب و عجیب بود.
ماجو اما عقب ننشست. او مقابل مدافعان پاریسنژرمن جنگید، آنها را تحت فشار قرار داد و مهمتر از همه، خودش را به فوتبال اروپا معرفی کرد.
غول نوجوان استون ویلا حالا وارد صحنه شده است؛ تنها یک مسابقه در بالاترین سطح فوتبال اروپا کافی بود تا همه متوجه شوند باشگاه انگلیسی چه الماسی در اختیار دارد.
و ارزش این الماس؟ رقم ۱۰ میلیون پوندی که استون ویلا برای خرید او پرداخت کرد، حالا واقعا ناچیز به نظر میرسد.
