مدافع ایرانی که در کشور خودش به خاطر اوتهای پشتکدارش شناخته میشود، تنها در دومین بازیاش برای تیم جدیدش، روز یکشنبه با همان حرکت تخصصی، همتیمیاش را صاحب موقعیت گل کرد.
اوتهای پشتکدار پدیده تازهای نیستند، اما به ندرت دیده میشوند؛ و کمتر پیش میآید که سرانجام به گل ختم شوند ووگا والاس، بازیکن فوتبال دانشگاه ویرجینیا، در سال ۱۹۸۲ یکی از نخستین کسانی بود که این روش را رواج داد. در فوتبال انگلیس، استیو واتسون از نیوکاسل یونایتد اوایل دهه ۹۰ از این تکنیک استفاده میکرد و ریتسو کالاسته از استونی آن را به سطح مسابقات ملی رساند.
پشتک باعث میشود پرتابکننده شتاب بیشتری تولید کند و توپ را دورتر بیندازد، اما این حرکت از آن دسته ریسکهای بزرگ با پاداش بزرگ است؛ وقتی جواب بدهد فوقالعاده است، اما اگر جواب ندهد، نتیجهاش کمی خجالتآور میشود. نمونهاش میلاد محمدی در وقتهای تلفشده دیدار ایران و اسپانیا در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸؛ همان صحنهای که پشتک را زد، اما توپ را رها نکرد.
با این حال، نادر محمدی نشان داده که این مهارت هنوز هم میتواند کاملاً مؤثر باشد. او حتی در سال ۲۰۲۰ با یکی از همین اوتها در لیگ برتر ایران گل هم زد؛ زمانی که دروازهبان توپ را به اشتباه وارد دروازه خودی کرد.
نادر محمدی این کار را چگونه انجام میدهد؟
محمدی پیش از انتقالش در ماه ژوئیه به اسپارتاک کوستروما، تیم دسته دومی روسیه، تمام دوران حرفهای خود را در لیگ برتر ایران سپری کرده بود.
روز یکشنبه، اسپارتاک که پس از پنج مسابقه در رده سوم جدول قرار داشت، به مصاف اسکاای خاباروفسک، تیم قعرنشین لیگ رفت. محمدی در دقیقه ۶۷، زمانی که تیمش پس از جبران عقبافتادگی ۲ بر ۱ پیش افتاده بود، به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد.
وقتی توپ برای اوت از زمین خارج میشود، مدافع توپ را برمیدارد و تا جایی که ممکن است به عقب میرود.سپس پای راستش را جلو میگذارد و با سر به سمت توپ شیرجه میزند؛ از همان نقطه به عنوان تکیهگاه استفاده میکند تا دوباره به هوا پرتاب شود، در حالی که سرش با فاصلهای بسیار کم از برخورد با زمین عبور میکند.بعد از کامل کردن پشتک، توپ را از پشت سر به جلو میآورد و درست در لحظهای که دستهایش کاملاً کشیده میشوند، آن را رها میکند؛ حرکتی که از تمام شتاب ایجادشده در پشتک بهره میبرد.
با این حال، به نظر میرسد هنگام فرود، یکی از پاهای او بسیار نزدیک است که از روی خط طولی عبور کند و وارد زمین بازی شود.
بد نیست یادآوری کنیم که برای قانونی بودن اوت، هر دو پا باید هنگام رها شدن توپ روی زمین و روی خط طولی یا پشت آن قرار داشته باشند. بنابراین اگر داوران با دقت بیشتری صحنه را بررسی میکردند، احتمال داشت این اوت مردود اعلام شود.
خوششانسی محمدی این بود که در لیگ دسته دوم روسیه خبری از VAR نیست. توپ حدود ۴۰ یارد، معادل ۳۶ متر، به محوطه جریمه حریف پرواز میکند. در این میان، پیراهن محمدی روی سرش میآید و صحنه را کمی بامزهتر میکند، اما برای مدافعان اسکاای اصلاً جای خندهای باقی نمیماند. سرگئی بوگریف بدون مزاحمت ضربه سرش را میزند و با ضربهای آرام توپ را از کنار دروازهبان عبور میدهد تا در دقیقه ۸۳ برتری اسپارتاک به ۳ بر ۱ افزایش پیدا کند.
مدافعان اسکاای در این صحنه عملکرد قابل دفاعی ندارند. آنها در محوطه جریمه نسبت به مهاجمان دو برابر برتری عددی داشتند، اما یارگیری تقریباً وجود نداشت و همین باعث شد بوگریف زودتر از همه به توپ برسد.
اوتهای پشتکدار، با وجود افزایش اهمیت ضربات ایستگاهی در فوتبال امروز، همچنان احتمالاً بیش از حد پرریسک هستند که به بخشی از روال معمول بازی تبدیل شوند.
اما نادر محمدی حالا میتواند خودش را متخصص یکی از دشوارترین مهارتهای فوتبال بداند.
رومن بروزفسکی از سایت چمپیونات روسیه درباره محمدی نوشته: سخت است که از تواناییهای بعضی از فوتبالیستها استقبال نکنیم. اگر کسی بتواند یک پرتاب اوت بلند انجام دهد، این به او گزینهی بیشتری برای گلزنی یا ایجاد یک موقعیت خطرناک میدهد. این کاملاً تماشایی است. این برای هواداران هم هیجانانگیز و هم غیرمعمول است.
ادواردو تنزلی - نیویورک تایمز
