این صحنهها، هر عشق فوتبالی را فورا به یاد اتمسفر داغ استادیومهای معروف اروپا میاندازد. در دربی میلان میان اینتر و میلان در ورزشگاه سنسیرو، یا بازیهای خانگی بورسیا دورتموند در دیوار زرد وستفالن، هواداران با دودهای رنگی و آتشبازیهای سازماندهیشده، جهنمی زیبا برای رقیب و انگیزهای مضاعف برای تیم خود میسازند. کاری که حالا لرهای خودمان در خرمآباد انجامش دادند و دستکمی از استانداردهای بالای سکوهای قاره سبز نداشت.
تصاویر ثبت شده از بازی خیبر و فجر نشان میدهد غلظت بالای دود حتی برای لحظاتی دید بازیکنان و داور را مختل کرد که این موضوع لزوم سازماندهی بیشتر این طرحهای هواداری را گوشزد میکند تا در عین زیبایی و هیجان، بازی دچار وقفه نشود.
در فوتبال امروز، نمایشهایی این چنینی تازگی ندارد اما همیشه جذابیت خودش را به رخ هواداران میکشد. در آمریکای جنوبی هم بارها نمونههای مشابهش دیده شده؛ از فضای پرالتهاب سکوهای آرژانتین تا آنچه در ورزشگاههای برزیل ثبت میشود، حالا در ایران نمونه جدید وطنی به خود گرفته چرا که پیش از این نیز سپاهانیها در بازی آسیایی مقابل الانحاد صحنههایی مشابه خلق کرده بودند.
آنچه با قاطعیت در تمجید از این اقدام هواداران لرتبار میتوان گفت این است که حالا خیبریها به عنوان اولین میزبانی فصل بیست و ششم، تصاویری ساختند که فعلا لقب پرشورترینها را به آنها میدهد. تا ببینیم کانونهای هواداری سایر تیمها در هفتههای بعد چه ایدههایی را پیاده میکنند.
