به گزارش "ورزش سه"، بازی ساعت ۹:۳۰ شب به وقت محلی، حوالی ساعت ۱۰ تقریباً تمامشده به نظر میرسید. و کسی که کار را تمام کرده بود، یک شماره ۱۰ بود؛ الکس بائنا. او گاهی در نقش مهاجم کاذب بازی میکرد، اما در اصل همان شماره ۱۰ بود. این بازیکن قهرمان جهان را باید جدی گرفت؛ به نظر میرسد قهرمانی در جام جهانی او را کاملاً متحول کرده است.
بائنا از همان شروع بازی کنترل پیسخوان را در دست گرفته بود و آزادانه بین خط هافبک و محوطه جریمه سویا جابهجا میشد تا رهبری حملات اتلتیکو را بر عهده بگیرد. این حملات به سه گل منجر شد، آن هم برای تیمی که اصلاً مهاجم تخصصی در اختیار ندارد.
بائنا اولین گل را داخل محوطه جریمه زد و با پای راست، پاس کانگ این را به گوشه دروازه فرستاد. گل دوم را هم از راه دور زد؛ در حالی که خط دفاعی سویا عملاً از کار افتاده بود، بائنا پس از پاس کوتاه یورنته یک شوت زمینی و محکم روانه دروازه کرد.
او در کمی بیشتر از ۳۰ دقیقه، به اندازه تمام گلهایی که فصل گذشته، یعنی اولین فصل حضورش در اتلتیکو، زده بود، گل زد. اوضاع برای سویا از این هم بدتر شد؛ چرا که بین دو گل بائنا، لوکمن هم وارد جشن شد. او پس از حرکت خوب باریوس، توپ را گرفت و گل سوم را به ثمر رساند.
البته از دید هواداران سویا، اوضاع حتی میتوانست بدتر هم بشود. بائنا یک موقعیت برای هتتریک داشت و گریمالدو هم در صحنهای که خودش بهتنهایی شروع کرده بود، در نهایت با سد کیکه سالاس مواجه شد. با این حال، سویا هم چند موقعیت داشت؛ مشخصاً دو موقعیت بعد از گلهای اول حریف. یکی را اوره روی پاس خولیو دیاز که در این بازی در پست وینگر بازی میکرد، به دست آورد و دیگری نصیب پکه شد که از اشتباه گریمالدو در بازیسازی استفاده کرد.
در این صحنهها اوبلاک مجبور شد واکنش نشان دهد؛ واکنشهای او کمی پیش از پایان نیمه اول هم دوباره از راه رسید و این بار شوت گوریدی را گرفت. تیم لوئیس گارسیا گاهی خطرناک ظاهر میشد، اما از نظر جریان کلی بازی کاملاً تحت تأثیر اتلتیکو …
