خورخه، همسر سلیا کوچیتینی و پدر لیونل، رودریگو، ماتیاس و ماریا سول، ستون اصلی مسیر درخشان فوتبال پسرش بود. او رهبر خانوادهای بود که به راهنمای لیونل تبدیل شد و مسئولیت هدایت تمام امور خارج از زمین او را بر عهده گرفت. او کسی بود که برای فراهم کردن درمان مورد نیاز لئو زمانی که تنها یک بازیکن جوان در نیولز بود تلاش کرد و وقتی آنها ماجراجویی برای یافتن شانس در اروپا را آغاز کردند، در بارسلونا در کنار او ماند، در حالی که مادر خانواده بخش دیگر خانواده را در روساریو اداره میکرد.
حضور او در اطراف این ستاره همواره پررنگ بود. او همیشه در سکوت مراقب و پشتیبان پسرش بود. صدای او تقریباً هرگز شنیده نشد. در طول سالها تنها چند مصاحبه انجام داد، برای مثال با ال گرافیکو، کیکر آلمان یا برنامه اینفورمه رابینسون اسپانیا، و همچنین برای برخی کتابهایی که زندگی پسرش را روایت کردهاند، صحبت کرد. اما ترجیح داد در سکوت بماند. حساب اینستاگرام او نیز گاه به گاه پستهایی در تمجید از دستاوردهای لیونل منتشر میکرد و در عین حال موفقیتها و لحظات مشترک با هر یک از فرزندان، نوهها یا خواهرزادهها و برادرزادههایش را جشن میگرفت.
او عادت داشت که همراه با اعضای خانواده در جامهای جهانی حضور پیدا کند و به همین دلیل، نبود تصاویر خانواده مسی در آمریکا در جریان جام جهانی، با توجه به حضور آنتونلا به همراه فرزندانش، چیرو، ماتئو و تیاگو، جلب توجه کرد. این فوتبالیست ۳۹ ساله اهل روساریو پس از باز کردن دروازه در نخستین بازی جام جهانی ۲۰۲۶ اشکهایش را پنهان نکرد. پس از ثبت هتتریک، از لئو مسی درباره واکنشش پرسیده شد و او توضیح داد: «این موضوع کاملاً بیارتباط با مسائل ورزشی است، چند روز سخت و دشواری را پشت سر گذاشتم. از تمام اعضای تیم، مثل همیشه که در کنارم بودند، سپاسگزارم.»
پس از آن، همتیمی سابق او، خوان پابلو سورین، در گفتگویی دیگر در منطقه میکسدزون درباره این موضوع از او پرسید. این مدافع سابق تیم ملی آرژانتین که در نقش خبرنگار فعالیت میکرد، به او گفت: «اشکها برای خانواده، برای خانواده خودت و برای این خانواده دیگری که تیم ملی است، درست است؟»
مسی پاسخ داد: «بله، بله... حقیقت این است که بیشتر از همه به خاطر خانواده بود. چون خب، آنها همیشه آنجا هستند، همیشه همراهی میکنند. اکنون در شرایط سختی هستیم. بنابراین اتفاقات زیادی با هم رخ داد اما طبیعتاً به خاطر آنها هم بود، گروهی فوقالعاده که از من حمایت میکنند و باعث میشوند خوشحال باشم.»
چند روز بعد، خانواده مسی بیانیهای منتشر کرد تا توضیح دهد که خورخه «تحت نظارت پزشکی قرار دارد، در حال بهبودی است و با توجه به شرایطی که دارد، روند مطلوبی را طی میکند». خورخه مسی در رشته تکنسین شیمی تحصیل کرده بود و در دهه ۸۰ میلادی وارد کارخانه آسیندار شد. بر اساس آنچه گیم بالاگه در زندگینامه مسی بازسازی کرده است، او در نهایت به سمت مدیریت رسید. پیش از آن، خودش نیز رؤیاهای فوتبالی داشت و به عنوان یک هافبک معمولی در ردههای پایه نیولز بازی میکرد، تا این که مجبور شد خدمت سربازی را انجام دهد و فوتبال را کنار بگذارد.
او همان پدری بود که همیشه کنار زمینهای مالویناس، محل تمرین تیمهای پایه نیولز، میایستاد. زمانی که لیونل به یک پدیده در ردههای پایه این باشگاه تبدیل شده بود، خورخه مسئولیت تلاش برای تأمین پوشش هزینههای درمان هورمونی او در آرژانتین را بر عهده گرفت. او از باشگاه مورد علاقهاش پاسخ مثبتی دریافت نکرد و لئو را تشویق کرد که شانس خود را در ریورپلاته امتحان کند.
مذاکرات برای انتقال او به نونیس به نتیجه نرسید و خورخه زمانی که تصمیم گرفتند شانس خود را در بارسلونا امتحان کنند، ساختار توافقی را پیش برد که در آن زمان کاملاً غیرمعمول بود. بر اساس بازسازی کتاب بالاگه، او موفق شد یک باشگاه اروپایی را متقاعد کند که یک بازیکن خارجی ۱۳ ساله را به خدمت بگیرد و علاوه بر آن، هزینه درمان پزشکی مورد نیاز او، حقوق سالانه، محل سکونت و شغل برای خانوادهاش و حتی پرداختهایی بابت حق تصویر او را نیز تأمین کند.
حالا خورخه مسی پس از سالها مبارزه با یک بیماری طولانی در ۶۸ سالگی در روساریو درگذشت. او یکی از چهرههای بنیادین در زندگی و دوران حرفهای لیونل مسی بود و نقشش به عنوان پدر و مدیر برنامه، تأثیر تعیینکنندهای در شکلگیری مسیر حرفهای این فوتبالیست داشت.
