به گزارش "ورزش سه"، بازار کیتهای ورزشی در فوتبال ایران مدتهاست که در انحصار شرکتهای داخلی و تولیدکنندگانیست که اغلب در مقیاس جهانی حرفی برای گفتن ندارند؛ و اگر پیراهنهای این فصل از رقابتهای لیگ برتر فوتبال ایران را کنار هم و در یک پست تماشا کنید، با ما همعقیده خواهید شد که در اغلب طراحیها هیچ ویژگی خاصی وجود ندارد.
در واقع کیتهای باشگاهی در فوتبال ایران شامل لباسهای یکرنگ با پترنهای شلوغ و شعارهایی هستند که علیالقاعده جایشان نباید روی کیتهای باشگاهی باشد، اما به طرز عجیبی مدیران باشگاهی عقیده دارند پیراهنها باید نماینده هویت و مشخصه منطقه یا جغرافیای آن باشگاه باشند. به همین دلیل کمتر تیم باشگاهی است که از آسیب نقوشی که روی پارچهها چاپ میشود، در امان بماند.
اشاره به مفاهیم هویتی مثل بادگیر، گلیم، نخل، کاشی و ... و همچنین استفاده غلیظ از سرِ جانورانی مثل شیر، از تمهایی است که تیمها برای نقش زدن روی پیراهنشان استفاده کردهاند. …
