اگرچه گفته میشود راتکلیف به دنبال خارج کردن رشفورد از فهرست دستمزدهای منچستریونایتد است اما او به هیچ وجه قصد ندارد با انتقال این بازیکن به رقبای مستقیم داخلی، آنها را تقویت کند. به همین دلیل، انتقال رشفورد به باشگاههایی مانند آرسنال، منچسترسیتی یا لیورپول منتفی است. این محدودیتها تنها به انتقال قطعی محدود نمیشود و گفته میشود راتکلیف حتی درخواستهای انتقال قرضی از سوی چلسی، استون ویلا و تاتنهام را نیز رد کرده است.
نگرانی مدیران یونایتد این است که رشفورد بتواند نقشی تعیینکننده در رساندن یکی از رقبای آنها به سهمیه لیگ قهرمانان اروپا داشته باشد، سناریویی که از سوی مدیران ارشد این باشگاه «مایه شرمساری» تلقی خواهد شد. رشفورد فصل گذشته را به صورت قرضی در بارسلونا سپری کرد و توانست بخشی از بهترین فرم خود را دوباره پیدا کند. او در ۴۹ بازی، ۱۴ گل به ثمر رساند و ۱۴ پاس گل داد.
با وجود این بازگشت به فرم خوب، بارسلونا تصمیم گرفت انتقال او را دائمی نکند و در عوض با پرداخت ۶۹ میلیون پوند (۸۰ میلیون یورو)، آنتونی گوردون، وینگر نیوکسل، را به خدمت گرفت. به این ترتیب، بارسا تصمیم گرفت بند خرید ۲۶ میلیون پوندی (۳۰ میلیون یورویی) رشفورد را فعال نکند.
رشفورد پس از بازگشت از تعطیلات مربوط به جام جهانی، راهی دوبلین شده است تا به سایر بازیکنان منچستریونایتد برای دیدار دوستانه پیشفصل مقابل لیدز یونایتد ملحق شود. با این حال، به نظر میرسد حضور او در تیم موقتی خواهد بود. این مهاجم قصد دارد پس از دیدار دوستانه تیمش مقابل میلان در لهستان، جلسهای سرنوشتساز با مایکل کریک، سرمربی یونایتد، برگزار کند.
گفته میشود رشفورد ترجیح میدهد به طور کامل از اولدترافورد جدا شود تا بتواند روند احیای دوران حرفهای خود را در باشگاهی دیگر ادامه دهد. مدت قرارداد فعلی او نیز شرایط را پیچیدهتر کرده است، قراردادی که تا سال ۲۰۲۸ اعتبار دارد. رشفورد این اختیار را دارد که ۲۴ ماه باقیمانده قراردادش را در منچستریونایتد سپری کند و سپس به عنوان بازیکن آزاد جدا شود، اتفاقی که میتواند زیان مالی قابل توجهی برای یونایتد به همراه داشته باشد.
