
به گزارش "ورزش سه"، روزنامهنگار آاس مینویسد: چند روز پیش این اشتباه را کردم که مستند مورینیو را در نتفلیکس تماشا کنم. در لندن بیلبوردی دیده بودم که توجهم را جلب کرد. نوشته بود: «اسپویلر: در نهایت او برنده میشود.»
این جمله ارواح قدیمی را در من بیدار کرد، زیرا ما رئالیها میدانیم که او در اینجا، در نهایت باخت. هرچقدر هم حامیان متعصبش اصرار کنند، او باخت. اما خب، زندگی خودش به اندازه کافی تلخی دارد که آدم بخواهد فوتبال را هم به کام خود تلخ کند. بنابراین با حرص و طمع، غرق در دوران مورینیو شدم. فوارههای آبپاش استادیوم، کت بلند شناور در استامفورد بریج، اتوئو در پست دفاع راست را به یاد آوردم و خوشبختانه پیش از رسیدن به دوران رئال، خوابم برد.
روز بعد، نخستین کنفرانس مطبوعاتی او بود و من موقع تماشایش یادداشتبرداری میکردم. آن مرد را به جا نمیآوردم. آن دانای آرام، متفکر، بردبار و مهربان، مورینیوی من نبود. انگار کسی در گوشش گفته بود: ببین ژوزه، تو با جنگهایت رئالیها را دو دسته کردی، پس دوباره همهچیز را خراب نکن.
زمان نخستین …












