او فاش کرد که پائولو مالدینی و لئوناردو که پیش از جدایی ناگهانیشان مأمور بازسازی فدراسیون شده بودند، تلاش کرده بودند او را از تصمیمش برای کنارهگیری منصرف کنند. بوفون گفت: «آنها واقعاً تصمیم رسمیای را که گرفته بودم برایم دشوار کردند اما میخواستم به احساسی که داشتم و چیزی که به آن نیاز داشتم وفادار بمانم.» او همچنین از مالدینی، لئوناردو و جووانی مالاگو، رئیس فدراسیون، به خاطر حمایت و برخورد گرمشان تشکر کرد.
وقتی از بوفون پرسیده شد که آیا فوتبال ایتالیا با توجه به پاسخ منفی پپ گواردیولا، ماجرای آندرهآ پیرلو و جدایی مالدینی و لئوناردو، فرصت بزرگی را از دست داده است یا نه، او پاسخی متعادل داد. بوفون گفت: «نمیدانم فرصتی از دست رفته یا نه، همه چیز به هدفی که دنبال میشد بستگی دارد، بنابراین هیچکس هرگز پاسخ قطعی آن را نخواهد دانست. ارزش و جایگاه اخلاقی مالدینی و لئوناردو قابل بحث نیست. هر دو انسانهای فوقالعادهای هستند. اما همین را باید درباره کلودیو رانیری و همچنین مربیای مانند روبرتو مانچینی نیز گفت.»
او در ادامه، درباره این که چرا آنتونیو کونته هرگز گزینه جدی هدایت تیم ملی نبود، صریحتر صحبت کرد. بوفون اظهار داشت: «از خودم نپرسیدم چرا او در نظر گرفته نشد، ظاهراً برای کسانی که تصمیم میگرفتند، کونته از ابتدا گزینه اول نبود. بحث بودجه هم مطرح است، اما به نظر میرسد برای گواردیولا امکان هزینه بیشتر وجود داشت. در نهایت باید بر اساس منابع مالی موجود تصمیمگیری کرد.»
