به گزارش آفتاب نیوز،
همه چیز از مصاحبه الی روث آغاز شد؛ جایی که او با آبواتاب فراوان از تولید یک سکانس کارتونی مگنتیسمی و هیپنوتیزمکننده در فیلم جدیدش به نام «مرد بستنیفروش» سخن گفت. او مدعی شده بود که طرحهای اولیه این بخش را خودش با الهام از پویانماییهای دهه ۱۹۲۰ میلادی و شخصیت «میکیماوس» روی کاغذ آورده و سپس انیماتورها و طراحان زبده، تنها به روانتر شدن حرکات و ایجاد حس و حال قدیمی آن کمک کردهاند.
اما این ادعا دوام چندانی نداشت. افشاگریهای گسترده در شبکههای اجتماعی و فاش شدن همکاری او با یک استودیوی جلوههای ویژه متکی بر هوش مصنوعی، پرده از حقیقت برداشت و این کارگردان را در بنبست خبری قرار داد.
پشیمانی یا توجیه؟ «بد متوجه شدید، حرفم را پس میگیرم!»
پس از بالارفتن حجم انتقادها، الی روث در بیانیهای رسمی که منتشر کرد، ناچار به اعتراف شد و گفت: «من اشتباه گفتم و بد بیان کردم! در بخش بسیار کوچکی از چند صحنه این فیلم از هوش مصنوعی استفاده شده است. این تنها فرصتی بود تا فناوری و خلاقیت در کنار هم قرار گیرند و رؤیای من را برای این اثر سینمایی به واقعیت تبدیل کنند.»
این در حالی است که پیگیریهای رسانه ورایتی از نمایندگان این کارگردان و استودیوی سازنده تا این لحظه بیپاسخ مانده و سکوت آنها به این حواشی دامن زده است.
پنهانکاری جنجالی؛ فناوری علیه هنر واقعی؟
استفاده از هوش مصنوعی و به ویژه پنهان کردن آن از مخاطبان، به یکی از چالشهای بحرانساز و حساس این روزهای هالیوود تبدیل شده است. این اتفاق پیش از این نیز یقه فیلمسازان دیگری را گرفته بود؛ از جمله کارگردانان فیلم ترسناک «شب زنده داری با شیطان» که مجبور شدند به خاطر استفاده از تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی به مردم توضیح دهند، یا کارگردان فیلم «جلوی آن قطار را بگیرید» که پس از هجوم کاربران، مجبور شد سوگند یاد کند که تمام فریمهای فیلمش حاصل کار دست انسان است و هیچ هوش مصنوعی در آن دخالت نداشته است.
