به گزارش آفتاب نیوز،
پنیر کوزهای از فرآوردههای سنتی لبنی است که تهیه آن به شیوهای دستی و زمانبر انجام میشود و در برخی مناطق ایران همچنان جایگاه ویژهای در سفرههای محلی دارد.
برای تهیه این پنیر میتوان از حدود ۲۰ کیلوگرم شیر گاو، گوسفند یا بز، به همراه مقدار مناسبی مایه پنیر و نمک استفاده کرد. در انواع طعمدار نیز موادی مانند زیره، فلفل سیاه، گردو و برخی سبزیهای معطر به پنیر افزوده میشود.
در روش سنتی، پس از صاف کردن شیر، مایه پنیر به آن افزوده میشود تا شیر لخته شود. دلمههای ایجادشده سپس درون پارچه قرار میگیرند تا آب اضافی پنیر خارج شود. پس از آبگیری، پنیر نمکزده شده و برای مرحله اصلی آماده میشود.
مهمترین مرحله تولید پنیر کوزهای، فرآیند رسیدن آن است. پنیر پس از قرار گرفتن در کوزههای سفالی تمیز و ضدعفونیشده، در محیطی خنک، تاریک و مرطوب نگهداری میشود. این فرآیند میتواند چند ماه تا چند سال ادامه داشته باشد و دستکم حدود سه ماه زمان برای رسیدن آن در نظر گرفته میشود.
پنیر کوزهای به دو شکل ساده و ادویهدار تهیه میشود. نوع ساده با شیر، مایه پنیر و نمک تولید میشود و در نوع ادویهدار، موادی مانند زیره، فلفل سیاه و گردو برای ایجاد طعم و عطر متفاوت به آن افزوده میشود.
این پنیر مانند بسیاری از انواع پنیر، منبع پروتئین، کلسیم و فسفر است و ویتامینهای گروه B و برخی مواد معدنی را نیز در خود دارد؛ با این حال، به دلیل میزان نمک و چربی، مصرف آن باید متناسب با شرایط غذایی افراد و در حد اعتدال باشد.
پنیر کوزهای تنها یک فرآورده لبنی نیست؛ بلکه بخشی از فرهنگ غذایی سنتی ایران است که شیوه تولید و رسیدن آن، پیوندی میان دانش بومی، سفال و نگهداری سنتی مواد غذایی ایجاد کرده است.
