به گزارش آفتاب نیوز،
آتش سوزیها روایت تلخی است از ذبح انسانهایی که بی آنکه خود خواسته باشند جسم و روحشان را در نبردی اهریمنی از دست دادهاند و عمق فاجعه به قدری زیاد است که زبان از سخن باز میماند و سکوت انگار تنها فریاد نجات است.
بی شک اخرین اثر میرمنتظمی در مقام کارگردان را باید در انتخاب نمایشنامهای به شدت تاثیر گذار تحسین کرد، نمایشنامهای که اگرچه در ابتدا بیش از اندازه درگیر جزئیات میشود، اما هر چه که پیش میرود بر صلابت و استحکام بن مایههای آن بیشتر افزوده میشود و مخاطب خود را در بهت و حیرت فرو میبرد و با پایانی تکان دهنده تماشاگر خود را با سکوتی همذات پندارانه با کاراکتر اصلی داستان به بیرون از سالن نمایش رهنمون میسازد.
در آتش سوزیهای سکوت به بلندترین فریاد تبدیل میشود و قضاوتها یکی پس از دیگری رنگ میبازد تا انجا که مخاطب در بحرانی از پیش داوریها، حیران و سرگشته میماند.
بی شک انسان، محور اصلی نمایشنامه آتش سوزی هاست و اینکه چقدر تعریف از انسانیت در هر سیلاب از نمایشنامه، دستخوش چرخشی عظیم میشود.
میر منتظمی علاوه بر انتخاب یک نمایشنامه قابل تحسین از نویسنده چیره دست (وجدی معود) با یک طراحی صحنه به شدت کارکردی و غیر دکوراتیو توانسته است در خلق فضاهای درونی و بیروتی اثر موفق عمل …
