این کارگردان سینمای ایران که در فیلم «خوابزدهها» با اکبر عبدی همکاری داشت، در متنی که در پی درگذشت اکبر عبدی، نوشت، از همکاریهای اکبر عبدی با کارگردانهای نسلهای مختلف یاد کرد و نوشت که «حیف شد که اکبر عبدی از میان ما رفت، سن زیادی نداشت و هنوز هم میتوانست برای سینمای ایران نقشهای ماندگاری بازی کند.»
در ادامه متن کامل یادداشت فریدون جیرانی را میخوانیم:
اکبر عبدی استعداد بینظیری بود. بازیها و مصاحبههایی که انجام داد، فراموش نخواهد شد با اینکه سن زیادی نداشت، اما با چهار نسل از فیلمسازان سینمای ایران کار کرد.
نسل اول، در سالهای اولیه بعد از انقلاب، فیلم نساخت، فقط خاچکیان کار کرد که سبک کارش کمدی نبود.
در معرفی اکبر عبدی، نسل دوم سینماگران روشنفکر نقش مهمی داشتند. نقش قندی با بازی اکبر عبدی در «اجاره نشینها» داریوش مهرجویی، معرفی درجه یکی بود.
برای نقش غلامحسین در فیلم «مادر» علی حاتمی، سیمرغ گرفت و این فیلم، خیلی برایش موفقیتآمیز بود.
نقش سر گروهبان مک وندی در «ای ایران» ناصر تقوایی برای اکبر عبدی، نقش تازهای بود.
او با محسن مخملباف به عنوان چهره شاخص نسل سوم فیلم سازی همکاری کرد؛ نقش ملیجک در «ناصرالدین شاه اکتور سینما»، نقش استثنایی بود.
با دو چهره دیگر نسل سوم، ابوالحسن داودی و محمدرضا هنرمند کار کرد.
او برای اولین بار بعد از انقلاب در فیلم «آدم برفی» نقش یک زن را بازی کرد. «عباس» بود که «درنا» شد. داود میرباقری هم چهره شاخص نسل چهارم بود که اکبر عبدی با او کار کرد.
در فیلم «خوابم میاد» رضا عطاران نقش مادر را بازی کرد و برای این فیلم سیمرغ گرفت. رضا عطاران فیلم ساز نسل پنجم بود.
اکبر عبدی با ده نمکی هم کار کرد که فیلمهای جنجالی بودند از «اخراجی ها» تا «رسوایی».
قرار بود با بهرام بیضایی در «چه کسی رییس را کشت؟» کار کند، اما فیلم به ساخت نرسید.
اکبر عبدی در فیلم «آدم برفی» مجبور شد، نقش زن را بازی کند و از قالب «عباس» به «درنا» برود، اما در «خوابم میاد» واقعا نقش مادر را بازی کرد.
من عاشق یک لحظه از بازی او در فیلم «مادر» هستم، آنجا که «مادر» وارد خانه میشود و غلامحسین با بازی اکبر عبدی، کنار درب خانه است و چادر مادر را لمس میکند.
حس و حال صورت او، نشان از یک استعداد ذاتی و یک بازیگر بسیار خاص دارد.
اکبر عبدی ۴ شهریور ماه ۱۳۳۹ متولد شد و ۲ مرداد ماه ۱۴۰۵ در ۶۶ سالگی درگذشت. اکبر عبدی سنی نداشت و هنوز میتوانست در سینما با نقشهایش برای ما خاطره بسازد.
حیف شد که از میان ما رفت.»
