شهروند تهرانی که سال گذشته با پول ثابت یک لیوان شیر میخورد امسال کمتر از نصف لیوان میخورد.
طبق آمار مرکز آمار، قیمت لبنیات در یکسال منتهی به ۳۰ تیر، ۹۹.۲ درصد نسبت افزایش داشته و تورم نقطهبهنقطه به ۱۳۳ درصد رسیده است.
این اتفاق تازه نیست، در ۲۵ سال گذشته، شیر و لبنیات همواره یکی از اقلام دارای بیشترین کمبود مصرف در گزارشهای وزارت بهداشت بودهاند. قرار بود در برنامه پنجم توسعه، سرانه مصرف شیر به ۱۶۵ کیلوگرم برسد؛ اما امروز برآوردها از سطحی بسیار پایینتر حکایت دارد. این در حالی است که کشور ظرفیت تولید صنعتی ۲۰ میلیون تن (دو برابر تولید فعلی) شیر دارد.
حسین چمنی کارشناس ارشد صنعت لبنیات میگوید: وزارت بهداشت اعلام کرده ایرانیها ۷۳ درصد کمتر از میزان مورد نیاز شیر مصرف میکنند؛ همزمان مصرف قند و شکر ۱۹۲ درصد بالاتر از میزان توصیه شده است. این عدم تعادل فقط سفره را تغییر نداده؛ سلامت را هم تغییر داده است. به روایت وزارت بهداشت، ۵۰ درصد زنان و ۲۵ درصد مردان بالای ۵۰ سال با پوکی استخوان مواجهاند.
پشت هر لیوان شیر حذف شده، یک هزینه پنهان برای کشور شکل میگیرد. مرکز تحقیقات استئوپروز از ۴۶۶ شکستگی استخوان در روز و حدود ۴۲۰۰ مرگ در سال خبر داده و برآورد کرده است که پوکی استخوان سالانه به ارزش سه میلیارد دلار از عمر مفید جامعه را از بین میبرد.
محمد فربد سخنگوی صنایع لبنی میگوید: تولیدکننده قربانی گرانی نهاده، انرژی، بستهبندی و دستمزد است و نمیتوان قیمت را دستوری پایین آورد.
در مقابل علی حسینی کارشناس ارشد سلامت میگوید: ادامه افزایش قیمت یعنی کوچکتر شدن بازار و در نهایت ضربه به خود تولیدکننده. تجربه سالهای اخیر نشان داده افزایش قیمت، تقاضای لبنیات را عقب رانده است.
سخنگوی صنایع لبنی راهکار افزایش سرانه مصرف را اختصاص کالابرگ ویژه لبنیات برای دهکهای هدف، بازگشت پایدار شیر مدارس، کاهش هزینههای زنجیره تولید و توزیع و جلوگیری از جهشهای قیمتی میداند به گفته او فرهنگسازی هم لازم است، اما تبلیغ بدون قدرت خرید کافی نیست. اگر وزارت جهاد میخواهد سرانه مصرف را بالا ببرد، باید کاری کند که شیر دوباره به جای کالای لوکس، به یک قلم ثابت سفره ایرانی تبدیل شود.
