چرا نیمه شب از خواب بیدار می‌شویم؟ علم پاسخ می‌دهد

به گزارش آفتاب نیوز،

مدت‌ها قبل از اینکه گوشی‌های هوشمند و چراغ‌های برقی داشته باشیم، به ندرت کسی تمام شب را می‌خوابید.

این موضوع رایج بود. در بسیاری از فرهنگ‌های مستند، مردم چند ساعت پس از غروب آفتاب به رختخواب می‌رفتند، نیمه‌شب از خواب بیدار می‌شدند، حدود یک ساعت بیدار می‌ماندند، گپ می‌زدند، به آتش رسیدگی می‌کردند، به همسایه‌ها سر می‌زدند، سپس تا سپیده‌دم به خواب دوم فرو می‌رفتند.

مورخان آن را «خواب تکه تکه» می‌نامند. راجر اکیرچ (Roger Ekirch)، مورخ خواب، بیش از ۲۰۰۰ مورد اشاره به آن را در اسنادی که به «ادیسه هومر» برمی‌گردد، ردیابی کرده است.

نویسندگان متون تاریخی به سختی زحمت توضیح اینکه «خواب اول» و «خواب دوم» چیست را به خود می‌دادند، زیرا همه از قبل می‌دانستند.

سپس در حدود زمان انقلاب صنعتی، زمانی که نور مصنوعی زمان خواب را به تعویق انداخت، این دو خواب در یک خواب ادغام شدند و «خوابیدن در طول شب» بی‌سروصدا به یک استاندارد تبدیل شد.

این همان موضوعی است که برای آن دسته از ما که مرتباً حدود ساعت ۳ صبح از خواب بیدار می‌شویم و برای دوباره خوابیدن تقلا می‌کنیم، می‌تواند یک توضیح علمی باشد.

علم خواب مدرن نشان می‌دهد که ما هرگز قرار نبوده یک شب کامل را بدون وقفه بخوابیم. خواب در چرخه‌های تقریباً ۹۰ تا ۱۱۰ دقیقه‌ای جریان دارد و از خواب سبک، خواب عمیق و خواب حرکت سریع چشم (REM) عبور می‌کند. اکثر ما هر شب حدود چهار تا ۶ چرخه از این چرخه‌ها را تجربه می‌کنیم.

خواب عمیق در نیمه اول شب به طور کامل انجام می‌شود، بنابراین در ساعات اولیه، شما بیشتر مراحل سبک‌تر آن را پشت سر می‌گذارید؛ مراحلی که به راحتی می‌توان از آنها خارج شد.

بیدار شدن کوتاه‌مدت نیز طبیعی است. اکثر مردم این کار را چندین بار در شب انجام می‌دهند و به سادگی به خاطر نمی‌آورند. این امر فقط زمانی مشکل‌ساز می‌شود که بیداری، طولانی شود یا وقتی که هر شب در یک زمان رخ دهد.

یک مطالعه در سال ۱۹۹۲ که در آن از افراد خواسته شد در آزمایشگاهی بدون ساعت یا نور عصرگاهی بخوابند، نشان داد که در چنین شرایطی، افراد اغلب در دو مرحله به خواب می‌روند.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ روی ۲۱ نفر در یک جامعه کشاورزی ماداگاسکار که در طول شب به چراغ‌های برقی دسترسی ندارند، نشان …