آلودگی صوتی تهران؛ بحرانی که از گوش آغاز می‌شود و به قلب می‌رسد

به گزارش آفتاب نیوز،

پیش از آنکه دود و ترافیک خستگی یک روز شهری را رقم بزنند، صدای بی‌وقفه شهر آغازگر فشار روانی بسیاری از شهروندان است از بوق‌های ممتد خودرو‌ها در خیابان‌های شلوغ تا هیاهوی مداوم زندگی شهری که فرصت سکوت و آرامش را کم‌رنگ کرده است. آلودگی صوتی، این میهمان ناخوانده پایتخت، تنها یک مزاحمت محیطی نیست بلکه به گفته کارشناسان با اثرگذاری بر خواب، تمرکز، میزان استرس و روابط اجتماعی به یکی از عوامل فرسایش خاموش سلامت روان تهرانی‌ها تبدیل شده است.

زندگی در کلانشهری مانند تهران با تمام پویایی و فرصت‌هایش به یک آزمون استقامت برای روان شهروندان تبدیل شده، خستگی تهرانی‌ها نه از جنس کار فیزیکی بلکه ناشی از یک فرسایش مداوم روانی است که از بیدار شدن و شنیدن صدای بوق‌های ممتد در ترافیک صبحگاهی آغاز می‌شود و تا آخرین لحظات شب ادامه دارد. این فشار مستمر، نوعی خستگی وجودی ایجاد کرده که در رفتار‌های اجتماعی، سطح تحمل عمومی و سلامت روانی و جسمی مردم خود را نشان می‌دهد.

نخستین و ملموس‌ترین منبع این خستگی، محرک‌های محیطی است. آلودگی صوتی، ازدحام جمعیت در خیابان‌ها، و ناپایداری کیفیت هوا، سیستم عصبی شهروندان را در حالت آماده‌باش دائم قرار داده است. وقتی بدن در وضعیت آلودگی‌های صوتی قرار می‌گیرد، کورتیزول خون بالا می‌رود و این یعنی تهرانی‌ها بدون اینکه متوجه باشند، در حال مصرف ذخایر انرژی روانی خود برای مقابله با محیطی هستند که هر لحظه ممکن است آرامش آنها را تهدید کند.

آلودگی صوتی که امروزه به یکی از معضلات اصلی زندگی شهری تبدیل شده فراتر از یک مزاحمت محیطی ساده، پیامد‌های عمیق و گسترده‌ای بر سلامت روان انسان دارد. به گفته برخی از کارشناسان سلامت، این وضعیت باعث ترشح مداوم هورمون‌های استرس مانند کورتیزول و آدرنالین می‌شود که در درازمدت سیستم عصبی را فرسوده کرده و فرد را نسبت به تنش‌های کوچک نیز تحریک‌پذیرتر می‌کند.

آلودگی صوتی مساوی با بی‌خوابی

«مهدی فاطمی» یک روانپزشک در این زمینه به خبرنگار ایرنا می‌گوید: یکی از مستقیم‌ترین تاثیرات آلودگی صوتی، کاهش کیفیت و کمیت خواب است. کم‌خوابی ناشی از سر و صدای محیط با افزایش اضطراب، افسردگی و نوسانات خلقی در طول روز مرتبط است و توانایی فرد برای مقابله با چالش‌های روانی را کاهش می‌دهد. صدا‌های مزاحم، …