به گزارش آفتاب نیوز،
به نقل از جهان اقتصاد، اعداد منتشرشده از وضعیت تورم تولیدکننده، تصویری متفاوت از آن چیزی ارائه میکنند که ممکن است مصرفکننده امروز در بازار ببیند. بخشی از فشار هزینهای که اکنون در مرحله تولید قرار دارد، هنوز میتواند با فاصله زمانی خود را در قیمت نهایی کالاها نشان دهد.
به زبان ساده، وقتی تولیدکننده برای تولید یک کالا یا ارائه یک خدمت با هزینههای بالاتری مواجه میشود، سه انتخاب بیشتر ندارد؛ بخشی از هزینه را از سود خود کم کند، هزینه را به زنجیره بعدی منتقل کند یا در نهایت قیمت فروش را افزایش دهد. هیچکدام از این مسیرها برای اقتصاد بیهزینه نیست.
بر اساس آمار اعلامشده، تورم تولیدکننده در یک سال منتهی به بهار ۱۴۰۵ به ۶۶.۷ درصد رسیده و تورم فصلی نیز ۲۸.۳ درصد بوده است. مهمتر از این ارقام، رشد ۹۸.۹ درصدی قیمتهای دریافتی تولیدکنندگان نسبت به بهار سال گذشته است؛ عددی که نشان میدهد فاصله میان هزینههای تولید و ثبات قیمت در بازار نهایی میتواند در ماههای آینده به یکی از چالشهای اصلی اقتصاد تبدیل شود.
در این میان، کشاورزی وضعیت نگرانکنندهتری دارد. تورم نقطهبهنقطه این بخش به ۱۴۴.۳ درصد رسیده است؛ یعنی فشار قیمتی در بخش تولید محصولات کشاورزی بسیار بالاتر از میانگین اقتصاد بوده است.
این مسئله مستقیماً با معیشت خانوار ارتباط پیدا میکند. مواد غذایی از جمله کالاهایی هستند که امکان حذف آنها از سبد مصرف بسیار محدود است. وقتی هزینه تولید کشاورزی افزایش شدیدی پیدا میکند، افزایش قیمت نهادهها، حملونقل، انرژی و سایر هزینههای زنجیره میتواند در نهایت به بازار مصرف منتقل شود.
به همین دلیل، تورم تولیدکننده کشاورزی فقط مشکل کشاورز نیست؛ مسئلهای است که میتواند در مرحله بعد به مصرفکننده منتقل شود.
از سوی دیگر، ثبت تورم فصلی ۶۵.۷ درصدی در بخش برق نیز اهمیت ویژهای دارد. انرژی یکی از نهادههای پایه تقریباً تمام فعالیتهای اقتصادی است و افزایش هزینه آن میتواند بهصورت زنجیرهای بر صنایع مختلف اثر بگذارد.
کارخانهای که برق گرانتری مصرف میکند، هزینه تولید بالاتری خواهد داشت. تولیدکنندهای که محصول خود را با هزینه بیشتری تهیه میکند، با فشار بیشتری برای حفظ حاشیه سود مواجه میشود و در نهایت بخشی از این …
