صداقت را در گفتار و رفتار مسئولان باید ارج نهاد. هیچ عاملی نباید این صدق را به سمت هرگونه کذبی سوق دهد اما... باز هم یک اما در میان است؛ اما باید همه راست ها را کلمه کرد و به زبان آورد؟ آیا در استخدام کلمات نباید حساسیت ورزید؟
به گمان من همان طور که در استخدام افراد، حساسیم و هسته گزینش تشکیل می دهیم و زندگی فرد را شخم می زنیم باید در انتخاب کلمات هم حساسیت به خرج دهیم تا عکس مقصود ما را نتیجه ندهد. متاسفانه در گفتار برخی مسئولان محترم، کلماتی به کار گرفته می شود که هرگز نباید بر زبان جاری شود.
اصلا زلال نیست جریان این کلمات که کدر می کند ذهن مخاطب را. از این جمله است کلمه « گرسنگی» که در شرح وضعیت جامعه در کلام برخی مسئولان محترم سابق و لاحق، به کار رفته است.
نه دقیق است و نه درست و نه راست. ما « کمبود» داریم یعنی « بود» هامان «کم» است ولی به قحطی که- خدای نکرده- دچار نیستیم که « گرسنگی» شکل بگیرد. داشته هامان گران است اما در میانه« بدتر» که نبود است و « بد» که گرانی است ما گرفتار دومی هستیم. خوب نیست این اما در برابر «نبود» حتما بهتر است.
یک متاسفانه دیگر هم باید اضافه کرد؛ همان طور که برخی خود خاص پندار های هیجانی و عصبانی، با روایت سازی های دشمن خواسته، پیروزی های درخشان میدان و موفقیت های دیپلماسی را شکست نمایی می کنند، برخی مسئولان هم در بیان صادق، گرفتار ارسال پیام های ناصادق می …
