رضایی همان لاریجانی شعام است؟
فرهیختگان نوشت:
در میان کارگزارانی که در جایگاه دبیری شعام نشستهاند شاید دوران کوتاه دبیری شهید علی لاریجانی را بتوان نقطه عطفی در مدیریت شعام دانست. مواجهه او با بحرانها و مدیریت امور در میانه شرایط سخت کشور که یکی از ماندگارترین آنها مدیریت کودتای 18 و 19 دی بود، جایگاه حقیقی شورایعالی امنیت ملی و میزان اثرگذاری این نهاد را در جامعه و فضای سیاسی نشان داد. مدیریت بحرانهای اجتماعی و سیاسی کشور با کارویژه حفظ و برقراری «امنیت» بخش کلیدی وظیفهای بود که به عهده شعام گذاشته شده بود و شهید علی لاریجانی در مأموریت کوتاه 7 ماههاش، آیینهای تمامنما از اجرای مدبرانه و هوشمندانه این وظیفه محوری بود.
مرور تاریخ یکی دو دهه گذشته کافی است برایآنکه اثبات شود جریاناتی که بهمنظور تسویهحسابهای سیاسیشان خود را پشت سر انتصاب جدید دبیری شعام پنهان میکنند، در برههای از زمان محسن رضایی را یکی از عاملان پایان جنگ معرفی میکردند و او را به پیروی از طیفی محکوم میکردند که «جام زهر» را به امام نوشاندند.
این ادعاها در حالی مطرح میشد که رهبر شهید انقلاب، مکرراً اشاره کرده بودند که گزارههای مطرح شده در مورد نوشاندن جام زهر به امام، غیرواقعی و نادرست است بااینحال به نظر میرسید برای برخی، تسویهحسابهای سیاسی و جناحیشان بر ارائه روایت درست از رویدادهای کلیدی تاریخ انقلاب ایران، اولویت دارد. در تداوم این رویکرد و در میانه رقابتهای انتخاباتی سال 92 که جدلهای سیاسی و جناحی اوج میگیرد، بخشی از جریان ذکر شده تنها به جهت انتقاد محسن رضایی به رقیب سیاسی انتخاباتیاش به او تاختند. اگرچه عالم سیاست فرازوفرودهای بسیار دارد و دوستیها و دشمنیها میتواند، قراردادی و موقتی باشد؛ اما برای جریانی که در ظاهر به ادعای پیروی از اصول انقلاب، افراد را حذف یا تأیید میکنند، مدل مواجهه کنونی نقض غرض و اثباتکننده این واقعیت است که برای آنان بیش از آنکه اصل یک رویداد یا انتصاب اخیر موضوعیت داشته باشد، برداشتهای سیاسی …
