این بنا که در سال ۱۳۹۹ موفق شد رتبه نخست جایزه معماری و معماری داخلی ایران در بخش ساختمانهای عمومی را کسب کند، با الهام از بافت تاریخی شیراز طراحی شده است. نمای تمامآجری، حیاط مرکزی، مسیرهای مارپیچ، نورگیری هوشمندانه و بامی که چشماندازی کمنظیر به محله تاریخی سنگ سیاه دارد، از ویژگیهایی است که این پروژه را از بسیاری از هتلهای ایران متمایز کرده است.
معماران پروژه، علی سوداگران، نازنین کازرونیان و محمدامین نجاب، تلاش کردهاند بدون تقلید صرف از معماری گذشته، بنایی خلق کنند که هم با فضای تاریخی اطراف هماهنگ باشد و هم نیازهای زندگی امروز را پاسخ دهد. نتیجه، هتلی است که بسیاری آن را نمونهای موفق از پیوند معماری معاصر با هویت ایرانی میدانند.
این پروژه علاوه بر طراحی خاص، بهدلیل رویکردش در احیای بافت تاریخی شیراز نیز مورد توجه قرار گرفته و همچنان یکی از شاخصترین نمونههای بوتیکهتل در معماری معاصر ایران به شمار میرود.
