شاید دلتنگی، دقیقاً همین باشد؛ نه حسرتِ گذشته، نه آرزوی بازگشت... فقط لبخندی که همزمان با بغض میآید. «گل یاس» یادمان انداخت بعضی ترانهها را نمیشود فراموش کرد، چون بخشی از زندگی ما شدهاند؛ بیآنکه از ما اجازه گرفته باشند...

شاید دلتنگی، دقیقاً همین باشد؛ نه حسرتِ گذشته، نه آرزوی بازگشت... فقط لبخندی که همزمان با بغض میآید. «گل یاس» یادمان انداخت بعضی ترانهها را نمیشود فراموش کرد، چون بخشی از زندگی ما شدهاند؛ بیآنکه از ما اجازه گرفته باشند...







