عصر ایران: برخی از جانوران به این دلیل از بین نرفتند که ضعیف بودند؛ آن ها نابود شدند چون انسان ها به شکار بی رویه آن ها پرداختند، خانه هایشان را ویران کردند، گونه های مهاجم را به زیستگاه هایشان آوردند و هشدارهای طبیعت را تا زمانی که دیگر خیلی دیر شده بود، نادیده گرفتند.
دودو، کواگا، کبوتر مسافر، ماهی گیرک بزرگ، طوطی کارولینا، گاو دریایی استلر و بسیاری دیگر، زمانی موجوداتی واقعی و زنده بودند؛ نه افسانه، نه نقاشی روی کاغذ و نه فقط نام هایی در موزه. آن ها صدا، غریزه، خانواده، مسیرهای مهاجرت، عادت ها و جایگاهی مشخص در دل طبیعت داشتند، اما امروز تنها در داستان ها وجود دارند.
این موضوع فقط بررسی تاریخ نیست؛ بلکه هشداری جدی است از آنچه زمانی رخ می دهد که انسان بیش از حد از طبیعت می گیرد و بسیار دیر به فکر حفاظت می افتد. در ادامه، نگاهی می اندازیم به ۸ گونه ای که به دست انسان برای همیشه منقرض شدند. دودو
پرنده ای بدون قابلیت پرواز و بومی جزیره موریس در اقیانوس هند بود. به دلیل نبود شکارچی طبیعی در محیط زیستش، ترس از انسان را در طول تکامل از دست داده بود و رفتاری بسیار آرام داشت که همین امر شکار آن را بسیار آسان کرد.
سال انقراض: 1681 میلادی
دلایل انقراض: شکار توسط انسان، ورود جانوران غیربومی مانند موش و خوک به زیستگاه، و جنگل زدایی. کواگا (زیرگونه ای از گورخر دشتی)
جانوری با ظاهر استثنایی که نیمه جلویی بدنش خطوط راه راه گورخری و نیمه پشتی آن قهوه ای یک دست مانند اسب بود. بومی آفریقای جنوبی بود و تنها گونه ای از خانواده اسبیان محسوب می شود که کدهای ژنتیکی (دی ان ای) آن بازسازی شده است.
سال انقراض: 1883 میلادی
دلایل انقراض: شکار بی رویه توسط انسان، تخریب زیستگاه و رقابت بر سر منابع با دام های اهلی. طوطی کارولینا
تنها طوطی بومی شرق آمریکا بود که پرهایی بومی با رنگ سبز درخشان و سری زرد و نارنجی داشت. این پرندگان زیستگاه های گروهی متراکم داشتند و هنگام تیراندازی، به جای فرار، دور هم نوعان زخمی خود جمع می شدند که این رفتار باعث نابودی دسته جمعی آن ها شد.
سال انقراض: 1918 میلادی
دلایل انقراض: جنگل زدایی، کشته شدن توسط کشاورزان به عنوان آفت کشاورزی، و ابتلا به بیماری های منتقل شده از طیور اهلی. گاو …
