عصر ایران: XF-۱۰۸ Rapier قرار بود یکی از بلندپروازانه ترین رهگیرهای نیروی هوایی آمریکا باشد؛ هواپیمایی که برای مقابله با بمب افکن های مافوق صوت شوروی طراحی شد و قرار بود با سرعتی حدود ۳ ماخ در ارتفاع بیش از ۷۷۰۰۰ پا پرواز کند، اما پیش از ساخت حتی یک نمونه پروازی، پروژه آن لغو شد.
داستان XF-۱۰۸ در سال ۱۹۵۵ و با برنامه LRI-X برای ساخت یک رهگیر دوربرد و پرسرعت آغاز شد. نورث امریکن اوییشن در سال ۱۹۵۷ قرارداد توسعه این هواپیما را دریافت کرد و نیروی هوایی آمریکا آن را با نام F-۱۰۸A معرفی کرد. طراحی هواپیما برای یک خدمه ۲ نفره، ۲ موتور و توانایی پرواز در سرعت حدود ۳ ماخ شکل گرفت.
XF-۱۰۸ قرار بود از ۲ موتور توربوجت General Electric J۹۳ استفاده کند؛ همان خانواده موتورهایی که برای بمب افکن مافوق صوت XB-۷۰ Valkyrie نیز در نظر گرفته شده بود. طراحی نهایی هواپیما بالی دلتا با پیکربندی پیچیده و ورودی های هوای جانبی داشت و قرار بود شعاع عملیاتی آن حدود ۱۰۰۰ مایل دریایی باشد.
بخش مهم دیگر پروژه، سامانه تسلیحاتی آن بود. XF-۱۰۸ قرار بود به رادار پیشرفته Hughes AN/ASG-۱۸ و موشک های هوا به هوای GAR-۹ مجهز شود. این هواپیما قرار بود ۳ موشک GAR-۹ را در یک محفظه داخلی و روی پرتابگر چرخان حمل کند. GAR-۹ بعدها با نام AIM-۴۷A شناخته شد و توسعه رادار و موشک های این پروژه پس از لغو XF-۱۰۸ نیز ادامه پیدا کرد و در برنامه رهگیر YF-۱۲ مورد استفاده قرار گرفت.
اما یکی از جذاب ترین بخش های داستان XF-۱۰۸، چیزی است که در عکس های تاریخی آن دیده می شود. نورث امریکن پیش از لغو پروژه یک ماکت تمام اندازه از هواپیما ساخت؛ یعنی یک مدل کوچک رومیزی نبود، بلکه نمونه ای در ابعاد واقعی بود که به مقام های نیروی هوایی ارائه شد. این ماکت در ژانویه ۱۹۵۹ مورد بازرسی قرار گرفت و ظاهر آن تا حد زیادی شبیه یک هواپیمای واقعی بود. حتی بخش هایی مانند محفظه تسلیحات و سامانه پرتاب موشک نیز در آن به نمایش گذاشته شده بود.
در همان سال، نام Rapier نیز به این پروژه داده شد. با وجود پیشرفت طراحی، هزینه های برنامه افزایش یافته بود و همزمان نگاه راهبردی آمریکا در حال تغییر بود. ظهور و گسترش موشک های بالستیک قاره پیما باعث شد اهمیت رهگیرهای بسیار گران قیمت برای مقابله با بمب …
