همشهری: چای به تنهایی نمیتواند از سرطان جلوگیری کند یا خطر ابتلا به آن را کاهش دهد. با این حال میتواند یک افزودنی مغذی به عنوان یک الگوی غذایی سالم باشد.
دکتر آمار ریواری، رئیس بخش انکولوژی پرتودرمانی در «لومینیس هلت» میگوید: چای حاوی تعدادی از ترکیبات گیاهی است که خواص آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی دارند و برخی مطالعات ارتباطی بین مصرف چای و کاهش خطر ابتلا به برخی سرطانها پیدا کردهاند.
او در ادامه هشدار میدهد که شواهد انسانی متناقض است و ما نمیتوانیم بگوییم نوشیدن چای به خودی خود از سرطان جلوگیری میکند.
به گفته ریواری، افزودن یک یا دو فنجان چای سبز به برنامه روزانه، احتمالا بهتنهایی تغییر چشمگیری در خطر ابتلا به سرطان ایجاد نمیکند، اما میتواند انتخابی سالم برای نوشیدن باشد.
در این مطلب به آنچه درباره ارتباط احتمالی میان چای سبز و خطر سرطان وجود دارد، میپردازیم.
کمک به محافظت از سلولها در برابر آسیب
پلیفنولهای موجود در چای میتوانند به عنوان آنتیاکسیدان عمل کنند و به خنثیسازی رادیکالهای آزاد و محدود کردن تجمع گونههای فعال اکسیژن که میتوانند به سلولها آسیب برسانند، کمک کنند.
با گذشت زمان، آسیب DNA انباشته شده میتواند به ایجاد سرطان کمک کند. پلیفنولهای چای با کمک به کاهش استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی ناشی از آن، از نظر تئوری ممکن است به محافظت در برابر برخی از تغییراتی که در ایجاد سرطان نقش دارند، کمک کنند.
کمک به کاهش التهاب
پژوهشهای آزمایشگاهی نشان میدهند که ترکیبات آنتیاکسیدانی مانند EGCG در چای سبز ممکن است با مهار مسیرهای التهابی و کاهش تولید مولکولهای التهابی، بر برخی از فرایندهای ایجاد سرطان تأثیر بگذارند. EGCG با کمک به کنترل پیامرسانی التهابی، میتواند از نظر تئوری محیطی ایجاد کند که برای سرطان مساعد نباشد.
اختلال در رشد سلولهای سرطانی
کاتچینهای موجود در چای سبز ممکن است بر تکثیر سلولی یا همان فرآیندی که طی آن سلولها رشد کرده و تکثیر میشوند تأثیر بگذارند. از آنجا که تقسیم کنترلنشده سلولها یکی از ویژگیهای بارز سرطان است، کند کردن روند تکثیر سلولی. ممکن است به پیشگیری از پیدایش یا پیشرفت سلولهای سرطانی کمک کند.
