حمید محرمیان معلم از پایهگذاران نشریه ارغنون بود که چهرههایی همچون مراد فرهادپور، ضیا موحد، حسین پاینده و یوسف اباذری به دعوت او به نشریه ارغنون پیوستند.
محرمیان در تنها مصاحبه رسانهای که در طول عمرش داشته، در سال ۱۳۸۵ درباره دعوت از این چهرهها برای راهاندازی ارغنون چنین گفته است: «دستم برای انتخاب هیات تحریریه باز بود و من با فراغ بال به دنبال افراد صاحب صلاحیت بودم. در این میان در یکی از مجلات مقالهای از گئورگ لوکاچ دیدم، از این مطلب خیلی تعجب کردم و در جستوجو، با آقایان مراد فرهادپور و یوسف اباذری آشنا شدم. البته راضی کردن ایشان به کار بسیار سخت بود اما به هر حال مجاب شدند.» (روزنامه اعتماد/ ویژه نامه ارغنون)
نشریه ارغنون یکی از مهمترین نشریات روشنفکری دهه هفتاد بود که از بهار ۱۳۷۳ تا سال ۱۳۸۳مطالبی درباره فلسفه و منطق، ادبیات و نقد ادبی و به طور کلی علوم انسانی مدرن و غربی منتشر میکرد. ۲۷ شماره از این فصلنامه به چاپ رسید که نخستین شماره آن «فرهنگ» و آخرین شماره هم «مرگ» بود.
نام این فصلنامه نیز به پیشنهاد محرمیان معلم انتخاب شد. خودش درباره انتخاب نام ارغنون چنین گفته است: «ایده من نیمچه فلسفی بود و از طرفی مقولات هنری در آن دخالت داشت. ابتدا هم بخش هنری غلیظتر بود اما بعدا به زیباییشناسی و ادبیات متمایل شد. در ا بتدا این بیت حافظ در ذهن من بود که «ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است/ چون ازا ین غصه ننالیم و چرا نخروشیم؟» این از طرفی اشاره به کتاب ارسطو داشت و ا ز سوی دیگر به ساز ارغنون. »
محرمیان از دهه هشتاد به بعد کاملا در انزوا در یک اتاقک کوچک زندگی میکرد و به بیماریهای متعددی نیز مبتلا شده بود اما در عین حال به کارگران افغان و همینطور به افراد ضعیف اقتصادی، خواندن و نوشتن آموزش میداد.
مهمترین کتاب ترجمه شده توسط محرمیان، کتاب تراژدی است که به مسئله زایش تراژدی در اسطورهها و همینطور تراژدی از منظر هگل پرداخته است. «تجربه زیباشناختی و خوداندیشی»، «ایرما؛ تفسیر یک خواب» از فروید، «هالیوود به مثابه صنعت» و «بورخس و هراس از تاریخ» از دیگر ترجمهها و مقالات اوست.
محرمیان همچنین مشغول نوشتن کتابی درباره تاریخ روشنفکری در ایران با نام «قبله عالم» بود که ناتمام ماند. پیکر محرمیان در بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
