هیوا سیفیزاده، خواننده موسیقی ایرانی، پس از صدور حکم بدوی پرونده مربوط به اجرای او در عمارت «روبرو»، برای نخستین بار درباره این پرونده و محکومیت خود سخن گفت و اعلام کرد که به چهار سال حبس تعزیری با اتهام «تشویق به فساد و فحشا» محکوم شده است.
سیفیزاده در حالی این اظهارات را مطرح کرده که پرونده او به اتفاقات شامگاه ۹ اسفند ۱۴۰۳ در عمارت «روبرو» بازمیگردد؛ شبی که اجرای او در این مجموعه فرهنگی ـ هنری در جریان بود و با ورود نیروهای امنیتی، برنامه متوقف و این خواننده بازداشت شد. پس از انتشار خبر بازداشت، عمارت «روبرو» نیز اعلام کرد فعالیتهایش تا اطلاع ثانوی تعطیل خواهد بود.
در آن زمان درباره وضعیت مجوز اجرای این برنامه نیز روایتهای متفاوتی مطرح شد. از یک سو گزارشهایی درباره برگزاری اجرای مجوزدار منتشر شد و از سوی دیگر، مدیر دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اعلام کرده بود که این کنسرت مجوز نداشته و بر اساس شواهد، سیفیزاده در جریان اجرا تکخوانی کرده است. همچنین اعلام شد که در جریان اجرای قطعه سوم از گروه خواسته شده اجرای خود را متوقف کند.
سیفیزاده در ماههای گذشته درباره این اتفاق سکوت کرده بود و میگوید این سکوت به دلیل نداشتن حرف برای گفتن نبوده، بلکه ترجیح داده است پرونده مسیر قانونی خود را طی کند و دفاعیاتش از طریق وکیل در مراجع قضایی مطرح شود.
او اکنون با انتشار توضیحاتی درباره حکم صادرشده، گفته است: «سالهاست که در حوزه موسیقی ایرانی فعالیت میکنم، آواز ایرانی میخوانم و تدریس میکنم. همه این سالها علیرغم تمام مشکلات، موانع و محدودیتهایی که برای من و خوانندههای خانم و امثال من وجود دارد، سعی کردم فقط کاری را انجام بدهم که دوستش دارم و تمام زندگیام را صرفش کردهام.»
این خواننده درباره اتفاقات شب اجرای عمارت «روبرو» نیز توضیح داده است: «در شب اجرای عمارت روبرو همان چند دقیقه کوتاهی که قبل از به هم خوردن برنامه و بازداشتم روی صحنه بودم، چند بیت آواز ایرانی را روی شعر سعدی خواندم.»
سیفیزاده سپس به حکم صادرشده در دادگاه بدوی اشاره کرده و گفته است: «امروز بعد از ابلاغ رأی بدوی دادگاه، من به جرم تشویق به فساد و فحشا به چهار سال حبس تعزیری محکوم شدم.»
او با بیان اینکه این موضوع را نه فقط از منظر یک خواننده زن، بلکه به عنوان یک شهروند دنبال میکند، پرسشی را درباره مبنای این اتهام مطرح کرده است: «حالا نه به عنوان یک خواننده خانم که همواره در این کشور با مسائل اینچنینی دستوپنجه نرم کرده، بلکه به عنوان یک شهروند که با همچین اتهام سنگینی مواجه شده و قرار است روی زندگی و آینده حرفهایاش تأثیر بگذارد، یک سؤال برایم مطرح شده که هرچه میگردم در رأی صادرشده جوابی برایش پیدا نمیکنم؛ اینکه کدام رفتار مشخص من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده است؟»
او در ادامه با اشاره به محتوای اجرایش پرسیده است: «اساساً خواندن شعر سعدی یا آواز ایرانی چطور میتواند مصداق تشویق به فساد و فحشا باشد؟»
این خواننده تأکید کرده است که خواستهاش روشن است و از دادگاه تجدیدنظر درخواست کرده رفتار منتسب به او را با توجه به قانون، مستندات پرونده و دفاعیات ارائهشده بهصورت مستقل و دقیق بررسی کند.
سیفیزاده در پایان گفته است: «من ادامه مسیر پرونده را به صورت قانونی و به همراه وکیلم پیگیری میکنم و در نهایت منتظر نتیجه رسیدگی دادگاه تجدیدنظر میمانم.»
پرونده سیفیزاده از جمله پروندههایی است که بار دیگر موضوع فعالیت و اجرای خوانندگان زن در ایران و نسبت میان اجرای موسیقی، مجوزهای فرهنگی و مسئولیت کیفری را به موضوعی بحثبرانگیز در حوزه فرهنگ و هنر تبدیل کرده است. در حال حاضر، بر اساس اظهارات خود سیفیزاده، حکم اعلامشده مربوط به مرحله بدوی است و پرونده در مسیر رسیدگی تجدیدنظر قرار دارد.
