قیمت طلا امروز




 سایت اعتماد آنلاین / ۱۴۰۵/۰۵/۱۸

واکنش ایران به توافق مکه چه باید باشد؟

برای تهران، این توافق نه جای هراس غیرواقع‌بینانه دارد و نه جای بی‌تفاوتی انفعالی. شطرنج خاورمیانه پیچیده‌تر شده و پاسخ ایران به این آرایش نوظهور، نباید بیانیه‌های تکراری، بلکه ارزیابی دقیق بازدارندگی، خروج از انزوای ساختاری و دیپلماسی پرسرعت و عملیاتی باشد. سیاست خارجی و منافع ملی معطل بازی‌های سیاست داخلی نمی‌ماند.
 واکنش ایران به توافق مکه چه باید باشد؟

کد خبر: 785880 | ۱۴۰۵/۰۵/۱۸ ۰۹:۰۵:۱۵ اعتمادآنلاین |

«اضطراب امنیتی در قلب مثلث مکه» عنوان یادداشت روزنامه اعتماد به قلم علی ودایع است که در آن آمده: احساس ناامنی از خود ناامنی کشنده‌تر است. وضعیت امنیتی غرب آسیا در سایه تهاجم امریکا و اسراییل علیه ایران با معماواره‌های سخت امنیتی گره خورده است. باید پذیرفت که دیپلماسی در منطق رئالیسم ساختاری، جز روکش مخملین بر پنجه‌های عریان قدرت نیست. هیچ کس در خاورمیانه برای امنیت دیگری به آتش نمی‌زند اما دود آتش و ترکش‌های جنگ گریبان همه را می‌گیرد. نشست و توافق سه‌جانبه در مکه میان عربستان‌سعودی، ترکیه و پاکستان را نباید در قالب نمایش‌های تکراری «همبستگی جهان اسلام» یا تعارفات پرتوخالی دیپلماتیک تحلیل کرد. این پیمان، محصول یک محاسبه کاملا ریاضی، سرد و بی‌رحمانه در پاسخ به واگرایی‌های امنیتی منطقه است. کاتالیزور اصلی خلق این مثلث، درک یک واقعیت تلخ در ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد است؛ «چتر حمایتی واشنگتن ترک خورده و دیگر اعتبار گذشته را ندارد.» در غیاب یک تضمین‌کننده نهایی، منطق خودیاری بر رفتار بازیگران سایه می‌اندازد. 

عربستان‌سعودی پس از تجربه تکانه‌های چند سال اخیر دریافته که دلارهای نفتی بدون بازدارندگی عینی، در بزنگاه بحران، امنیت نمی‌سازند. ریاض برای پر کردن این کسر امنیت، چشم به دو مولفه حیاتی دوخته است؛ فناوری دفاعی ترکیه و سایه بازدارندگی پاکستان. در سوی دیگر، آنکارا با وجود بحران‌های جانکاه اقتصادی، به دنبال نقد کردن پرستیژ نظامی و تثبیت نقش خود به عنوان وزنه‌برتر تسلیحاتی منطقه است. اسلام‌آباد نیز که در منگنه انزوای ژئوپلیتیک و خفگی مالی دست‌وپا می‌زند، خروج از بن‌بست را در پیوند زدن توان نظامی‌اش به سرمایه خلیج‌فارس می‌بیند. ترکیب «سرمایه عربی»، «صنعت دفاعی ترکیه‌ای» و «عقبه تسلیحاتی و پرسنلی پاکستان» پیام واضحی به محیط پیرامونی دارد؛ «خاورمیانه وارد فاز جدیدی از بازآرایی قدرت شده است؛ جایی که پیمان‌ها نه براساس برادری، بلکه بر پایه ترس از غافلگیری در آنارشی منطقه منعقد می‌شوند.»

از پرستیژ دیپلماتیک تا قدرت میدان- رفاقت سه‌‌جانبه در مکه، روی کاغذ یک معامله متقابل و کاملا توجیه‌پذیر به نظر می‌رسد. اگر پرده نمایش دیپلماتیک را کنار بزنیم با متغیرهای متضاد و گسل‌های عمیق زیرپوستی روبه‌رو می‌شویم.  ‌منطق رئالیسم ساختاری به ما یادآوری می‌کند که ائتلاف‌ها در خاورمیانه غالبا «از روی اضطرار» ساخته می‌شوند نه «بر پایه اعتماد» و امروز بازیگران در میان دود آتش جنگ ایران با احساس ناامنی دست و پنجه نرم می‌کنند. امضای پیمان‌های دفاعی در تالارهای مجلل دیپلماتیک و فلاش دوربین‌های خبری، همواره راحت‌ترین بخش در ساخت ائتلاف‌هاست؛ اما در منطق بی‌رحم رئالیسم ساختاری، «اعتبار یک پیمان امنیتی نه در فلاش دوربین‌ها، بلکه در اتاق جنگ و زیر آتش عیار می‌خورد.» فاصله میان پرستیژ روی کاغذ تا پراتیک عینی در میدان، همان نقطه‌ای است که بسیاری از ائتلاف‌های شتاب‌زده خاورمیانه در آن فرو می‌ریزند. مثلث مکه اگر بخواهد از یک «ژست بازدارندگی» به یک «سپر رزمی کارآمد» تبدیل شود، با اصطکاک‌ها و چالش‌های عمیق عملیاتی روبه‌رو است. حساب و کتاب ریاضیاتی درباره نشست مکه نشان‌دهنده یک سود تاکتیکی متقابل است اما به لحاظ استراتژیک «فعلا» با اما و اگر مواجه می‌شویم. 

 رقابت خفته ریاض و آنکارا بر سر رهبری جهان سنت را نمی‌توان نادیده گرفت. رقابت تاریخی میان آل‌سعود و میراث عثمانی با یک لبخند دیپلماتیک در مکه محو نمی‌شود. آنکارا رویای نفوذ ایدئولوژیک و بازیگری تجدیدنظرطلبانه را رها نکرده و ریاض همچنان با دیده تردید به جاه‌طلبی‌های عثمانی در حوزه نفوذ عربی می‌نگرد. از طرف دیگر، اسلام‌آباد ناخودآگاه مایل است هر پیمان امنیتی را به وزنه بازدارندگی در برابر دهلی‌نو تبدیل کند. اما عربستان در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری‌های عظیم اقتصادی و استراتژیک روی هند انجام داده و به هیچ‌وجه حاضر نیست قربانی مناقشات شبه‌قاره شود. 

روی کاغذ،‌ بندی شبیه به ماده ۵ ناتو (حمله به یک کشور، حمله به همه) درج شده است. اما واقعیت میدان چیز دیگری می‌گوید: اگر فردا روزی یک بحران مرزی میان پاکستان و هند زبانه بکشد، آیا عربستان حاضر است امنیت و مناسبات استراتژیک میلیارد دلاری خود با دهلی‌نو را فدای اسلام‌آباد کند؟ یا اگر آنکارا در مدیترانه شرقی یا شمال سوریه وارد درگیری شود، آیا ریاض نیرو یا هزینه‌ای وسط خواهد گذاشت؟ پاسخ به این سوالات، توهم «حفاظت متقابل کامل» را باطل می‌کند. ناگفته نماند که به لحاظ راهبردی ائتلاف مکه با یک تضاد ساختاری بزرگ مواجه است. ترکیه یک عضو رسمی ناتو است و پاکستان در عمق استراتژیک پکن تنفس می‌کند. پیوند زدن یک عضو ناتو با متحد کلیدی چین زیر چتر سرمایه سعودی، پارادوکسی است که در اولین بزنگاه رقابت قدرت‌های بزرگ، شکاف‌هایش دهان باز خواهد کرد.

سوال اساسی اینجاست که در روز بحران، فرمان اصلی را چه کسی صادر می‌کند؟ آیا یک ژنرال ارتش پاکستان یا افسر ارشد ترکیه‌ای حاضر است نیروهای خود را تحت امر اتاق جنگ ریاض قرار دهد؟ تجربه تاریخی «ائتلاف نظامی اسلامی» یا «نیروهای سپر جزیره» نشان داده که ائتلاف‌های منطقه‌ای خاورمیانه در مقام عمل، از ضعف مفرط در یکپارچگی فرماندهی رنج می‌برند و به سرعت به تصمیم‌گیری‌های انفرادی بازمی‌گردند. این ائتلاف بیش از آنکه یک «پیمان استراتژیک ماندگار» باشد، یک «هم‌پیمانی تاکتیکی برای موازنه» است؛ ملغمه‌ای از منافع ناهمگون که در اولین تکانه جدی منطقه‌ای، عیار واقعی‌اش مشخص می‌شود.

نگاه مردد واشنگتن و تل‌آویو - در اتاق‌های فکر واشنگتن و اندیشکده‌های امنیتی تل‌آویو، امضای «پیمان دفاعی مکه» با فرمول شبه‌ناتویی «حمله به یک کشور، حمله به همه است»، دقیقا با همان دقتی رصد می‌شود که نوسانات بازار انرژی یا جابه‌جایی ناوهای هواپیمابر روی رادارها دنبال می‌شود. برای غرب، این مثلث نه یک معاهده ساده دوجانبه، بلکه نشانه‌ای آشکار از شکل‌گیری یک «بلوک خودگردان امنیتی» در خاورمیانه است. رسانه‌ها و اتاق‌های فکر امریکایی (نظیر بلومبرگ و رویترز) این توافق را بیش از هر چیز حاصل «افت اعتبار چتر امنیتی ایالات‌متحده» تعبیر می‌کنند. واشنگتن با نوعی پارادوکس مواجه است؛ از یک‌سو، خروج تدارکاتی یا کاهش انحصار امنیتی امریکا در منطقه، بار هزینه‌های واشنگتن را کاهش می‌دهد و این توافق می‌تواند نوعی «موازنه بومی» در برابر تهدیدات پیرامونی ایجاد کند. ازسوی دیگر، حضور ترکیه به عنوان «دومین ارتش بزرگ ناتو» در کنار پاکستان به عنوان یک قدرت هسته‌ای و عربستان با اهرم مالی بی‌رقیب، به معنای تضعیف انحصار بازیگری امریکا در هندسه امنیتی منطقه است. واشنگتن نگران است که ریاض برای همیشه اراده استراتژیک خود را از کانال تصمیم‌گیری کاخ‌سفید خارج کند.  

در تل‌آویو، تحلیلگران امنیتی با احتیاط و سوءظن مضاعف به این «پیمان سه‌جانبه» می‌نگرند. گرچه رسانه‌های اسراییلی می‌کوشند این توافق را صرفا پوششی برای بازدارندگی در خلیج‌فارس جلوه دهند، اما گره خوردن صنعت نظامی و عملیاتی ترکیه با اراده تسلیحاتی پاکستان، یک کابوس ساختاری برای موازنه نظامی اسراییل است. ترس اصلی تل‌آویو نه از مانورهای امروزی، بلکه از «سرپوش هسته‌ای و پرسنلی پاکستان» برای زیرساخت‌های مالی عربستان است؛ معادله‌ای که دست‌ برتر و برتری مطلق نظامی اسراییل (QME) را در میان‌مدت به چالش می‌کشد.  از عینک رئالیسم ساختاری، واشنگتن و تل‌آویو می‌دانند که «پیمان مکه» واکنشی به خلأ قدرت است؛ خلوتی که اگر امریکا نتواند آن را کنترل کند، به زودی به قطب‌بندی نوین و تغییر موازنه به زیان جبهه غربی-عبری منجر خواهد شد. 

فرصت و تهدید برای تهران- شکل‌گیری مثلث مکه بار دیگر یک واقعیت عریان را به رخ سیاست خارجی ایران می‌کشد؛ پویایی امنیت منطقه‌ای منتظر دیپلماسی کند، محافظه‌کار و گاه شعاری تهران نمی‌ماند. در شرایطی که دستگاه دیپلماسی ایران سال‌هاست تحت عنوان «سیاست همسایگی» روی کاغذ شعار ائتلاف‌های منطقه‌ای بدون مداخله بیگانگان را سر می‌دهد، بازیگران رقیب عملیاتی‌ترین و ملموس‌ترین اشکال موازنه قوا را روی زمین پیاده می‌کنند. توافق مکه بیش از آنکه حاصل خلاقیت محض طرف‌های مقابل باشد، معلول تاخیر استراتژیک، تمرکز بر دیپلماسی پرستیژی و نبود الگوی عملیاتی در کارنامه منطقه‌ای تهران است که فضایی تنفسی برای مانورهای نوین به رقبای منطقه‌ای داده است. با این حال، در شطرنج رئالیسم ساختاری، هیچ تحرک امنیتی صددرصد تهدید یا صددرصد فرصت نیست. فوری‌ترین فرصت برای تهران، ترک برداشتن انحصار امنیتی امریکا است هرگونه آرایش منطقه‌ای که وابستگی مستقیم ریاض به سنتوهای مدرن یا چتر حمایتی کاخ‌سفید را کاهش دهد، در ظاهر با هدف استراتژیک کلان ایران مبنی بر تضعیف تک‌افتادگی امنیتی واشنگتن در خلیج‌فارس همپوشانی دارد.

«ظاهرا » برخلاف واشنگتن یا تل‌آویو، ترکیه و پاکستان روابط چندلایه، مرزی و اقتصادی معتنابهی با ایران دارند. حضور این دو بازیگر در پیمان مکه می‌تواند مانع از تبدیل شدن کامل این توافق به یک بلوک کاملا تهاجمی علیه ایران شود، چراکه نه آنکارا مایل است سرپل‌های تجاری و انرژی خود با تهران را بسوزاند و نه اسلام‌آباد توان تنش‌آفرینی جدید در مرزهای غربی‌اش را دارد. در عین حال، ریاض هم در‌نهایت تمایلی به جنگ مستقیم با تهران ندارد. واقعیت این است که نباید به پیمان سه جانبه با خوش‌بینی مطلق نگاه کرد یا تعارضات آن را به شکل اغراق آمیز تحلیل کرد. اتحاد رقبای سنتی ایران و تغییر موازنه قدرت می‌تواند معادلات جدیدی خلق کند. راهبرد خفگی ژئوپلیتیکی ایران همراه با حذف امنیتی ایران را نباید به عنوان تهدید استراتژیک دست پایین قلمداد کرد. 

تسریع رقابت در آنارشی خاورمیانه- مثلث مکه نه «معجزه امنیت‌آفرین» است و نه یک «شبح کاغذین بی‌خاصیت.» این پیمان، مقیاس سنجش بی‌اعتمادی بازیگران منطقه‌ای به آینده نظم امریکایی است.

بروز توافق مکه را نباید یک رویداد ایزوله دانست؛ این پیمان شتاب‌دهنده «تعمیق معمای امنیت» و «رسمیت یافتن دیپلماسی معامله‌محور» است. وقتی سه بازیگر با توان مالی، تسلیحاتی و هسته‌ای هم‌پیمان می‌شوند، سیستم پیرامونی آن را به عنوان یک «تهدید بالقوه تهاجمی» ادراک کرده و مسابقه تسلیحاتی جدیدی را در خلیج‌فارس و شبه‌‌قاره کلید می‌زند. عربستان به دنبال چتر موازنه است، ترکیه به دنبال بازار و نفوذ و پاکستان به دنبال بقا و تنفس مالی. این اتحاد تا زمانی که منافع مالی و نظامی در نقاط تماس مشخص با هم تلاقی داشته باشند کارکرد دارد؛ اما در اولین آزمون جدی، شکنندگی ساختاری‌اش آشکار می‌شود.

 برای تهران، این توافق نه جای هراس غیرواقع‌بینانه دارد و نه جای بی‌تفاوتی انفعالی. شطرنج خاورمیانه پیچیده‌تر شده و پاسخ ایران به این آرایش نوظهور، نباید بیانیه‌های تکراری، بلکه ارزیابی دقیق بازدارندگی، خروج از انزوای ساختاری و دیپلماسی پرسرعت و عملیاتی باشد. سیاست خارجی و منافع ملی معطل بازی‌های سیاست داخلی نمی‌ماند. اخبار مرتبط ترامپ: ایران هنوز برای پایان دادن به جنگ جاری با ایالات متحده به توافق نرسیده‌؛ زیرا آن‌ها قوی و… منبع آگاه: متن نهایی ایران در حال بررسی است؛ هنوز پاسخی ارسال نشده/ تهران به دنبال اقدامات ملموس…



۳۷ دقیقه قبل / سایت انتخاب

سازمان تجارت دریایی بریتانیا: افزایش ۲۷ درصدی شمار کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز طی هفته گذشته/ سخنگوی وزارت خارجه: اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، اعلان جنگ به همه دولت‌ها است/ ادعای ترامپ: ایرانی‌ها هنوز برای یک توافق درست و مناسب آماده نیستند؛ من فقط توافق‌های خوب انجام می‌دهم/ وال استریت ژورنال: وزیر ارتش آمریکا که متحد ونس است، تا پایان سال کناره‌گیری می‌کند

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

جنگ سوم و تجاوز نظامی اخیر آمریکا به ایران وارد روز چهل و دوم شد. در حالی که از روز آتش بس نقض شده میان دو کشور ۱۳۷ روز می‌گذرد، سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا گفته از ابتدای سال جاری تا ۶ اوت، ۷۴ حادثه در مسیر عمانی تنگه هرمز گزارش شده. فرمانده کل سپاه هم از لزوم تداوم پرشتاب راهبرد قدرت‌افزایی دفاعی و تهاجمی سخن گفته است.

تحولات مربوط به جنگ، آتش بس و مذاکره در روز گذشته را از لینک زیر بخوانید:

در روز چهل و یکم جنگ سوم چه گذشت؟(۳۰ مرداد ۱۴۰۵)/ فرمانده کل سپاه: در این مقطع حساس و سرنوشت‌ساز، تداوم پرشتاب "راهبرد قدرت‌افزایی دفاعی و تهاجمی" ضرورت دارد/معاون وزیر دفاع: قبل از جنگ امکانات دفاعی و نظامی خود را جابه‌جا کرده بودیم؛ دشمن به کاهدان زد/گفتگوی وزیر خارجه عمان و عراقچی درباره شرایط ازسرگیری مذاکرات/المانیتور به نقل از مقامات عمانی: از مواضع ترامپ متحیریم؛ او می‌خواهد برای شکست در جنگ قربانی پیدا بکند

اخبار مربوط به روز چهل و دوم جنگ سوم و روز صد و سی و هفتم آتش بس (۳۱ مرداد ۱۴۰۵) به شرح زیر است:

سازمان تجارت دریایی بریتانیا: افزایش ۲۷ درصدی شمار کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز طی هفته گذشته ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۸:۴۶

شبکه «سی‌ان‌ان» به نقل از سازمان تجارت دریایی بریتانیا گزارش داد: شمار کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز طی هفته گذشته ۲۷ درصد افزایش یافته است. طی هفته گذشته ۱۰۳ کشتی وارد تنگه هرمز شدند و ۸۹ کشتی دیگر از آن خارج شدند. سخنگوی وزارت خارجه: اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، اعلان جنگ به همه دولت‌ها است ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۸:۲۰ سخنگوی وزارت امور خارجه در واکنش به اعلام تحریم‌های جدید اقتصادی علیه ایران نوشت: اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، اعلان جنگ به همه دولت‌ها است.

به گزارش انتخاب، اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه در واکنش به اعلام تحریم‌های جدید اقتصادی علیه ایران در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی «ایکس» نوشت: اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، بسیار فراتر از ادامهٔ «جنگ اقتصادی» غیرقانونی علیه یک کشور واحد است.

وی افزود: این اقدام، به منزله تلاش برای اعمال حاکمیت فراسرزمینی آمریکا بر کلیه دولت‌های مستقل عضو سازمان ملل متحد به شمار می‌رود. هیچ دولتی حق ندارد بانک‌ها، بنگاه‌ها یا فرودگاه‌های خارجی را - که هر یک تحت صلاحیت انحصاری حاکمیت خود هستند - وادار کند از تجارت مشروع با کشوری ثالث خودداری نمایند.

بقائی ادامه داد: چنین تحریم‌های ثانویه‌ای هیچ مبنایی در حقوق بین‌الملل ندارد. این تحریم‌ها اصل بنیادین برابری حاکمیت‌ها را که در بند ۱ مادهٔ ۲ منشور ملل متحد تثبیت شده، نقض می‌کنند و ممنوعیت عرفی مداخله در امور داخلی دولت‌ها را که دیوان بین‌المللی دادگستری در پروندهٔ نیکاراگوئه تأیید کرده، زیر پا می‌گذارند.

وی تصریح کرد: نتیجهٔ نهایی این وضعیت، فرسایش کامل حاکمیت ملی به‌عنوان اصل بنیادین نظام روابط بین‌الدولی مبتنی بر منشور ملل متحد خواهد بود و مقدمه بازگشت فاجعه‌بار به استعمار عریان و تمام‌عیار. ادعای ترامپ: تنگه هرمز را قلمرو آمریکا می‌دانم ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۳:۴۴ ادعای ترامپ درباره ایران:

«من در حال حاضر تنگه هرمز را قلمرو آمریکا می‌دانم.

این یک قلمرو آمریکایی است.» ترامپ: اگر در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخوریم، من استیضاح خواهم شد ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۳:۴۴ ترامپ گفت:

«اگر در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخوریم، من استیضاح خواهم شد.

آنها من را استیضاح خواهند کرد. اصلاً نمی‌دانند چرا.» 

  وال استریت ژورنال: وزیر ارتش آمریکا که متحد ونس است، تا پایان سال کناره‌گیری می‌کند ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۳:۱۴ وال استریت ژورنال نوشت:

دَن دریِسکال، وزیر ارتش آمریکا، انتظار می‌رود تا پایان سال از سمت خود کناره‌گیری کند؛ این تصمیم پس از ماه‌ها تنش با پیت هگست، وزیر دفاع، مطرح شده است.

کناره‌گیری او شکاف رهبری در ارتش آمریکا را عمیق‌تر خواهد کرد؛ ارتش در حال حاضر نیز پس از برکناری ژنرال رَندی جورج در آوریل، فاقد یک رئیس ستاد ارتش است که تأییدیه سنا را داشته باشد.

دریسکال، که از متحدان جی‌دی ونس و از نیروهای سابق رنجر ارتش است، در طول ۱۸ ماه حضورش در این سمت بر نوسازی ارتش، استفاده از فناوری‌های تجاری و بهره‌گیری از درس‌های جنگ اوکراین تأکید داشت.  ادعای ترامپ: ایرانی‌ها هنوز برای یک توافق درست و مناسب آماده نیستند؛ من فقط توافق‌های خوب انجام می‌دهم ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ - ۰۳:۱۰ خبرنگاری از ترامپ پرسید: درباره روی آوردن ایران به جنگ اقتصادی؛ آیا این نشان می‌دهد که گزینه‌های نظامی آمریکا محدود شده است؟

ترامپ در پاسخ ادعا کرد: نه، اصلاً. این‌طور نیست. یعنی داریم می‌بینیم چه اتفاقی می‌افتد.

ترامپ درباره ایران همچنین مدعی شد: «آن‌ها خیلی دوست دارند به توافق برسند، اما به نظر من هنوز آماده نیستند که توافق درست و مناسبی را انجام دهند.»

او ادعا کرد: «من فقط توافق‌های خوب انجام می‌دهم.» سردار وحیدی: در این مقطع حساس و سرنوشت‌ساز تداوم پرشتاب راهبرد قدرت‌افزایی دفاعی و تهاجمی ضرورت دارد ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ - ۲۳:۵۸ سرلشکر وحیدی، فرمانده کل سپاه با صدور پیامی فرا رسیدن ۳۱ مرداد ماه «روز صنعت دفاعی کشور» را به سرتیپ پاسدار سید مجید ابن الرضا، سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تبریک گفت.

در این پیام‌آمده است: در چنین مقطع حساس و سرنوشت‌سازی، تداوم پرشتاب راهبرد قدرت‌افزایی دفاعی و تهاجمی به عنوان تنها راهکار هوشمندانه ضرورت دارد.

در بخش دیگری از این پیام آمده است: قدرت‌افزایی در تولید محصولات صنعت دفاعی و نظامی ادامه خواهد یافت تا ایران اسلامی به جایگاه حقیقی خود به عنوان قدرتی بی‌بدیل در هندسه نظم نوین جهانی دست یابد.


۱ ساعت قبل / سایت روزنو

چرا ایران و آمریکا توافق نمی‌کنند؟

 

حدود شش ماه از جنگ اخیر گذشته است و هنوز چشم‌اندازی برای گذار به توافق و نه صلح دیده نمی‌شود؛ چون اساسا توافق میان دو طرف به معنای صلح نیست و دومی الزامات و مقتضیات خاص خود را دارد.

البته اینجا منظور توافق دائم و جامع میان دو طرف هم نیست؛ چون شانس آن فعلا در حد صفر است. اما چرا چشم‌اندازی برای یک «توافق موفق مقطعی» هم وجود ندارد؟ علت آن در بن‌‎بستی پیچیده نهفته است که کلیت جنگ با آن مواجه است.

 واقعیت این است که جنگ در بعد نظامی تا اینجای کار شکست خورده و به اهدافش نرسید؛ اما چون نه پیروزی و نه شکستی مطلق حاصل نشده است، لزوما ناکامی جنگ نظامی در تحقق اهدافش به معنای آن نیست که طرف آمریکایی کنار خواهد آمد و به این راحتی به توافقی مطلوب تهران تن خواهد داد.

واقعیت این است که ترامپ راهکاری برای خروج از این وضعیت ندارد؛ هم راهکار نظامی تا اینجای کار مثمر ثمر نبوده است و البته این  نیز به معنای دست کشیدن از جنگ و حمله نیست و هم راهکار سیاسی و دیپلماتیک برای ترامپ بسیار پرهزینه است؛ چون اساسا در شرایط فعلی شانسی برای کسب دستاورد دیپلماتیک خاص و قابل عرضه در آمریکا برای خود نمی‌بیند و پذیرش توافقی مانند تفاهم‌نامه نیز به معنای یک شکست مضاعف و در آستانه انتخابات کنگره بسیار دردسرساز خواهد بود.

در این راستا هم دیدیم که همین تفاهم نامه که کاملا به نفع ایران بود، به محض انتشار متن و امضا سریعا به دستاویزی برای حملات تند به ترامپ در آمریکا و اسرائیل تبدیل شد. در آن زمان هم بنده معتقد بودم که طرف آمریکایی این تفاهم‌نامه یکجانبه را برای اجرا نپذیرفته است.

 ترامپ برای خروج از این جنگ و لو موقت به توافقی نیاز دارد که اگر هم مضمون و محصول آن اصل جنگ را توجیه نکند و تابع آن نباشد، بلکه برای او دردسری بزرگ نیز ایجاد نکند که هم خود جنگ را زیر سوال ببرد و هم در مظان این اتهام قرار گیرد که کارزار نظامی‌اش نتیجه معکوس داده و به جای تضعیف تهران امتیازهای کلانی به آن داده و جایگاهش را تقویت کرده است.

 در مجموع، وضعیت کنونی را باید بن‌بستی پیچیده و چند لایه و یک ابهام و بلاتکلیفی مزمن و در عین حال خطرناک دانست. نه گزینه نظامی توانسته است راه خروجی قطعی ایجاد کند و نه مسیر دیپلماتیک.

البته اینجا نباید مانع دستیابی به توافق با تهران در شرایط کنونی را صرفا به ویژگی‌های فردی و روانی ترامپ، از جمله خودشیفتگی یا غرور سیاسی او، تقلیل داد. آمریکا با توجه به جایگاه ابرقدرتی خود و نیز مجموعه بازیگران غربی، پیامد هر نوع توافقی را که در آن کنترل ایران بر تنگه هرمز تثبیت و تحریم‌ها برطرف و موجب تقویت جایگاه ایران شود، به معنای تغییر موازنه قدرت در منطقه به ضرر اسرائیل و منافع آمریکا و غرب ارزیابی می‌کنند که  نقض غرض جنگ است.

از همین رو، بعید به نظر می‌رسد آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی به ‌سادگی با وضعیت کنونی و چنین توافقی کنار بیایند. بنابراین شانسی برای یک مصالحه موقت در قالب «توافقی موفق و قابل اجرا» نیز وجود ندارد؛ مگر این که جنگ به موازنه‌ای برسد که چنین توافقی نتیجه تحمیلی آن باشد. اما در عین حال قبل از رسیدن به این نقطه، همچنان احتمال تفاهمات محدود و البته «با سرانجامی ناموفق» وجود دارد.

آمریکا فعلا منتظر نتایج تشدید جنگ اقتصادی به ویژه پس از اقدام امارات است و برنامه بعدی آن تابعی از ارزیابی اش از این نتایج و وضعیت داخلی ایران است. ولی در کل احتمال جنگ و حملات جدید در هفته‌ها و ماه‌های آتی نیز بسیار جدی است.

در مقابل نیز احتمال حملات پیش‌دستانه ایران با هدف بر هم زدن معادله جنگ فرسایشی و محاصره قبل از انتخابات کنگره آمریکا بالاست.

 


۱۰ دقیقه قبل / سایت جماران

«کارآگاه علوی» روی آنتن تلویزیون

به گزارش جماران، به نقل از روابط‌عمومی، پخش سریال از امشب ۳۰ مردادماه، جمعه‌ها ساعت ۲۲و ۳۰ از شبکه یک سیما آغاز می‌شود.

در فصل جدید این سریال، در کنار کارآگاه علوی آشنای مجموعه، نسل تازه‌ای از خانواده علوی نیز وارد میدان می‌شود و هر پرونده، بخشی از رازها و اتفاقات آن روزگار را پیش روی او قرار می‌دهد.

بازیگران: بهنام تشکر، احمد نجفی، رسول نقوی، کیوان ساکت‌اف، اسماعیل امین کاشی، رامین ناصرنصیر، هلیا امامی، رویا میرعلمی، نسیم ادبی، قربان نجفی، سوگل طهماسبی، سیامک صفری، یدالله شادمانی، مزدک رستمی، مرتضی زارع، سامرند معروفی، بهرام ابراهیمی، امیرحسین صدیق، نگین معتضدی، ایوب آقاخانی، مهدی زمین‌پرداز، کامران دهقان، پریا مردانیان، علی غریب و بابک تفرشی

دیگر عوامل: مدیر فیلمبرداری: مسلم تهرانی، مدیر تولید: رضا سبحانی، طراح صحنه: مرتضی پورحیدری، طراح لباس: ژاله زکی‌زاده، طراح گریم: مجید اسکندری، مدیر صدابرداری: علی نیازی، دستیار اول کارگردان و انتخاب بازیگر: حمیده مقدسی، مدیر برنامه‌ریزی: وحید کاشی، تدوینگر: مهدی جودی و عکاس: نسیم افشاری

 




 پشتیبانی خیلی خوب دولت از نیروهای مسلح/ جنگ اخیر بیداری ژئوپلیتیکی ایرانیان را بدنبال داشت
۴۷ دقیقه قبل / خبرگزاری ایرنا

پشتیبانی خیلی خوب دولت از نیروهای مسلح/ جنگ اخیر بیداری ژئوپلیتیکی ایرانیان را بدنبال داشت

تهران-ایرنا- سخنگوی ارتش جمهوری اسلامی ایران با تشریح دستاوردهای جنگ اخیر و تغییر دکترین نظامی، به پشتیبانی خیلی خوب دولت از نیروهای مسلح در دو جنگ اخیر اشاره کرد و بیداری ژئوپلیتیکی ایرانیان را از دستاوردهای این جنگ دانست.

 واکنش صادق خرازی به مواضع برادرش علیه دولت
۱ ساعت قبل / سایت روزنو

واکنش صادق خرازی به مواضع برادرش علیه دولت

صادق خرازی گفت: درباره آقای آیت‌الله محمدباقر خرازی احترام قائل هستم و ایشان برادر بزرگ‌تر من هستند. او یک نظری دارد که تا زمانی که نظرش بحران اجتماعی ایجاد...

 واکنش تند کیهان به یک نامه جنجالی!
۳۴ دقیقه قبل / سایت تابناک

واکنش تند کیهان به یک نامه جنجالی!

وظیفه حاکمیت اسلامی تنها منحصر به تامین «آب و نان» نیست؛ رفاه مادی را حکومت‌های سکولار نیز ادعا می‌کنند. فلسفه وجودی و تمایز اصلی حکومت اسلامی در این است که...

 اعتراض محمود صادقی به اثر منفی طرح مقابله با نفوذ مجلس بر فعالیت‌های علمی و دانشگاهی / قانون باید راه نفوذ را ببندد، نه راه علم را
۴۸ دقیقه قبل / سایت اعتماد آنلاین

اعتراض محمود صادقی به اثر منفی طرح مقابله با نفوذ مجلس بر فعالیت‌های علمی و دانشگاهی / قانون باید راه نفوذ را ببندد، نه راه علم را

محمود صادقی گفت: کشوری که دانشگاه‌های آن منزوی شوند، ارتباط علمی بین‌المللی خود را از دست بدهند و پژوهشگرانش از همکاری با مراکز علمی جهان پرهیز کنند، در بلندمدت نه لزوما امن‌تر، بلکه از نظر علمی و فناورانه آسیب‌پذیرتر خواهد شد. بنابراین هدف قانون باید این باشد که راه نفوذ را ببندد، نه راه علم را؛ میان گرنت پژوهشی و تامین مالی عملیات نفوذ تفاوت باشد.

 سهم مراکز درمان ناباروری در افزایش جمعیت؛ وضعیت پوشش بیمه‌ای
۵ دقیقه قبل / سایت سلامت نیوز

سهم مراکز درمان ناباروری در افزایش جمعیت؛ وضعیت پوشش بیمه‌ای

معاون بهداشت وزارت بهداشت، از افزایش تعداد مراکز درمان ناباروری در کشور به بیش از ۱۰۰ مرکز خبر داد.

 قیمت دلار امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ / دلار ۱۹۰ هزار تومان می‌شود؟
۵۳ دقیقه قبل / سایت اعتماد آنلاین

قیمت دلار امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ / دلار ۱۹۰ هزار تومان می‌شود؟

قیمت دلار امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ اعلام شد.