کد خبر: 785042 | ۱۴۰۵/۰۵/۱۱ ۱۰:۱۲:۲۱ اعتمادآنلاین |
روزبه دلاور| در روزگاری که سایه سنگین فشارهای اقتصادی و تنشهای منطقهای بر سر کشور سایه افکنده و معیشت مردم به دغدغهای عمومی بدل شده ریخت و پاشهای نجومی در بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری بحثبرانگیز شده است.
به گزارش روزنامه اعتماد، این هزینههای گزاف در لیگ برتر در حالی که بسیاری از باشگاهها با بحرانهای زیرساختی و بدهی دست و پنجه نرم میکنند تضادی آشکار با واقعیتهای جامعه ایجاد کرده است. برای واکاوی این شکاف عمیق میان هزینههای میلیاردی و شرایط کنونی جامعه به سراغ منصور رشیدی، دروازهبان پیشین تیم ملی و از پیشکسوتان خوشنام فوتبال ایران رفتیم تا با او درباره چرایی این تضادها و سرنوشت فوتبال ایران در این فضای غبارآلود گفتوگویی متفاوت داشته باشیم. حاصل این گپ و گفت اختصاصی را در ادامه میخوانید.
اکثر هواداران فوتبال از قشر متوسط یا ضعیف جامعه هستند به نظر شما این همه هزینه در تیمهای بزرگ لیگ برتری باعث ایجاد فاصله بین مردم و باشگاههای محبوبشان نمیشود؟
بله چراکه نه؛ این بازیکنانی که مقدار زیادی پول تقاضا میکنند در این مملکت زندگی نمیکنند؟ نمیدانند وضع مردم به چه صورت است؟ قراردادهای هفتاد و هشتاد میلیاردی یا حتی بالای صد میلیاردی که من نمیدانم وقتی یارانه یک خانواده چهار نفره در ماه چهار میلیون تومان است در مقابل این قراردادها که بسته میشود اصلا حس میکنند چقدر فرق دارد؟ خیلی از این ورزشکاران و هنرمندان را میبینم که درآمد زیادی هم ندارند اما در حال جمعآوری کمک برای مردم نیازمند در اطراف سیستان و بلوچستان هستند که در تهیه آب خوردن هم مشکل دارند خب فوتبالیستها هم یک کاری انجام دهند. فوتبالیستها هم از این مشکلات مردم با خبر هستند اما صددرصد حتی فوتبالیهای دوآتشه هم از این وضعیت ناراضی هستند چون گرفتاری و مشکلات زندگی دارند و همه چیز را درک میکنند. نباید این همه پول به حساب این بازیکنان واریز شود و این کار اصلا درست نیست.
به نظر شما یک فوتبالیست با این همه دریافتی درقبال مردم جامعه خود مسوولیتی دارد؟
صددرصد دارند. آنها هم انسان هستند و در این مملکت زندگی میکنند. یعنی از هیچ چیز این مملکت خبر ندارند؟ والله بهتر از من و شما خبر دارند که وضع مملکت چطور است و مردم برای معیشت زندگی خود چقدر جان میکنند و با فداکاری دنبال سیر کردن شکم زن و بچه خود هستند. همه هم میدانند وضع مردم به چه صورت است.
شما زمانی که فوتبال بازی میکردید به مردم نیازمند کمک میکردید؟
قبل از سال ۵۰ قرارداد من حدود 10 تا 12 هزار تومان بود که البته آن وقت پول خوبی بود اما کاری که خدا شاهد است من و بقیه انجام میدادیم این بود که به کسی که دست تنگ بود در خیابانها کمک میکردیم. من خوزستانی بودم و از خوزستان میآمدند و میگفتند خرجی نداریم یا بعد از تماشای بازیهایمان پول برگشت نداریم خدا را شاهد میگیرم که برایشان انجام میدادیم . صددرصد کمک میکردیم.
در فوتبال حرفهای دنیا هزینه باشگاهها از طریق حق پخش یا فروش کالا و بلیتفروشی است در کشور ما که عملا درآمدزایی به آن صورت باشگاهها ندارند این پولها از کجا میآید و به جیب دلالها و فوتبالیستها میرود؟
درآمد فوتبال ما از آماتور هم پایینتر است اما این خرج کردها از جیب مردم میرود. من خودم بازنشسته شرکت نفت هستم و تا جایی که من میدانم استقلال هم زیرنظر هلدینگ شرکت نفت است و وابسته به پولهایی که از هفتاد، هشتاد هزار بازنشسته کسر کردند و در صندوق گذاشتند برای سرمایهگذاری. از سود همان سرمایهگذاری پولش در جیب بچههای بازنشسته نمیرود بلکه به جیب فوتبالیستها میرود و این کار درست نیست. باید منابع دیگری درنظر بگیرند و بازنشستههای شرکت نفت هم کلی اعتراض کردند. هفتاد، هشتاد سال است که این پولها جمع شده و خرج فوتبال میکنند. میدانم که پارسال، هلدینگ بالای دو هزار میلیارد تومان خرج استقلال کرده که پول زیادی است. بعضیها هم ناراحت شدند که چرا گیر دادی! آقایان بازیکن و مربی که میگویند زحمت میکشیم شاهکار که نکردید چه زحمتی کشیدید؟ اندازه زحمتی که رفتگر صبح تا شب در خیابان کار میکنند خیلی بیشتر از اینهاست که این همه پول میگیرند. زمانی که ما رفتیم جام جهانی از آسیا و اقیانوسیه یک تیم صعود میکرد الان که هشت و نهم تیم میروند.
این همه پول که هزینه شده برای زیباتر شدن فوتبال چرا هنوز از نسل فوتبالی دیگر مثال میزنند که فوتبال جذابی ارائه میداد؟
چون فقط پول تضمینکننده زیبایی فوتبال نیست. در چهل، 50 سال اخیر چه امکاناتی ساختند تا جوانهای مردم با فراغت به ورزش کشیده شوند؟ در این مدت چه کار کردیم؟ ما بیش از 50 سال است به المپیک نرفتهایم حالا آقای تاج درآمدهای فیفا را خرج زیرساختها و آکادمیها کند برای آینده فوتبال چون جوان کم داریم تا جایگزین آقایان ۳۵، ۳۶ سال شوند.
به نظر میرسد هزینهها در لیگ ایران طوری است که بازیکنان میل برای لژیونر شدن ندارند که همین موضوع در سطح پیشرفتشان تاثیر منفی میگذارد!
الان قرارداد یکساله یک جوان ۲۲، ۲۳ ساله راه صد سال ما که بیش از 30 سال در شرکت نفت خدمت کردیم را میبرد. با ۲، ۳ سال فوتبال بازی کردن هفت پشتشان هم راحت زندگی میکنند درحالی که بعضیها مستمریشان را ببینید چقدر است و حقوق بازنشستهها به 10 روز میکشد؟ دیروز با یکی صحبت میکردم میگفت ماهی ۲۲ تا ۲۳ میلیون حقوقم است و اجارهنشین هستم با وجود داشتن نوه. با این پول چه کار میشود کرد؟ بعد آقای فوتبالیست یا مربی ماهی هفت، هشت میلیارد تومان درآمد دارد این پول برای زمانی است که مردم در آسایش و رفاه و امنیت باشند مثل آلمان و انگلیس یا هر کدام از سایر کشورها که میلیاردی پول میدهند مردمانش راحت هستند و هوادار با دل خوش به استادیوم میرود و تشویقش میکند چون در رفاه و امنیت است و همه چیز هم دارد.
اخبار مرتبط چرا لیورپول برای خرید ایساک رکورد نقلوانتقالات را شکست؟ واکنش شمسآذر به مبلغ گمشده رضایتنامه انتقال فخریان به پرسپولیس
