گفت‌‌‌وگوی اعتماد با جامعه‌شناسی که قبل از اعدام با خفاش شب مصاحبه کرد / غلامرضا خوشرو دوست‌دختر خارجی داشت / ضربات چاقو را به قدری با خشونت به بدن قربانیان می‌زد که چاقو در برخورد با استخوان می‌شکست

کد خبر: 787106 | ۱۴۰۵/۰۵/۲۸ ۰۸:۰۵:۲۷ اعتمادآنلاین |

بهاره شبانکارئیان-توضیح «اعتماد»: ۲۲ مرداد‌ماه سال ۱۳۷۶ «غلامرضا خوشرو کوران کردیه» معروف به خفاش شب در ورزشگاه آزادی اعدام می‌شود. او که یکی از مخوف‌ترین جنایتکاران تاریخ ایران محسوب شده، عامل قتل‌های سریالی ۹ زن و دختر بوده است. غلامرضا خوشرو، قربانیان خود را به عنوان مسافر سوار ماشین کرده و زیورآلات آنان را سرقت می‌کرد و آنها را مورد تجاوز قرار می‌داد. سپس قربانیان را با ضربات متعدد چاقو به قتل می‌رساند و پس از ارتکاب قتل اجساد برخی مقتولان را آتش می‌زد؛ این قاتل سریالی به قدری بی‌رحمانه مرتکب قتل‌ها شده که در چند مورد چاقوها شکسته‌اند؛ جنایاتی که غلامرضا خوشرو مرتکب شده با نامه‌ای که دو روز قبل از اعدام خود نوشته تأمل‌برانگیز است. تصویر دست‌نوشته انگلیسی این قاتل سریالی در گزارش منتشر شده است؛ دستور زبان در این نامه به درستی رعایت نشده، اما آنچه تاحدودی معنای نامه را می‌رساند، آورده شده است؛ «همه دارند با من حرف می‌زنند، من نمی‌توانم بشنوم چه می‌گویند، تنها پژواک‌های ذهن خودم را می‌شنوم. مردم می‌ایستند و زل می‌زنند، من نمی‌توانم چهره‌هایشان را ببینم، تنها سایه‌های درون چشمانشان را می‌بینم. دارم به جایی می‌روم که خورشید همچنان به راه خود ادامه می‌دهد، جایی که آب‌وهوایش با لباس‌هایم سازگار باشد. سبک‌‌بال از روی اقیانوس می‌پرم، بر فراز رویایی شناور می‌شوم و مانند یک توفان از روی اقیانوس می‌گذرم.» غلامرضا خوشرو پس از نوشتن این نامه آن را به «باقر ساروخانی» پدر جامعه‌شناسی ایران تقدیم کرده است. «اعتماد» به مناسبت بیست و نهمین سالگرد اعدام این قاتل سریالی با این جامعه‌شناس که حدود پنج ساعت در زندان اوین با او مصاحبه‌ای انجام داده، گفت‌وگو کرده؛ این گزارش بنا به دلایلی با تاخیر …