به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، این روزها دوباره بحث دریای خزر به یک سؤال تقلیل پیدا کرده است: سهم ایران چند درصد است؟ ۵۰ درصد؟ ۲۰ درصد؟ سهمی کمتر یا بیشتر؟ چه کسی چه خطی روی نقشه کشیده و در مذاکرات بعدی چه چیزی نصیب ایران خواهد شد؟
بحث حقوقی خزر مهم است؛ بسیار مهم. ایران نمیتواند و نباید از منافع خود در این پهنه آبی عقبنشینی کند. اما یک خطر جدیتر وجود دارد که در هیاهوی درصدها و نقشهها تقریباً فراموش شده است: ما داریم درباره سهم خود از خزر بحث میکنیم، در حالی که خود خزر در حال تغییر است.
دریایی که قرار است درباره سهم آن مذاکره کنیم، سالهاست عقب مینشیند. ساحلی که قرار است محل سرمایهگذاری، گردشگری، کشاورزی و زندگی میلیونها نفر باشد، در معرض تغییر قرار گرفته است. تالابهایی که بخشی از هویت شمال ایران هستند تحت فشارند و حتی احتمال شکلگیری کانونهای جدید گردوغبار در سواحل مطرح شده است. …
