به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، میانکاله بار دیگر در آتش میسوزد؛ دهمین حریق در یک ماه اخیر، نه یک حادثه تکراری، بلکه نشانهای از بحرانی است که سالهاست گریبان یکی از ارزشمندترین زیستگاههای ایران را گرفته است. در حالی که شعلهها هر بار بخشی از این ذخیرهگاه زیستکره را نابود میکنند، پرسش اصلی همچنان بیپاسخ مانده است؛ چرا پیشگیری و حفاظت از میانکاله، همیشه بعد از وقوع آتشسوزی آغاز میشود؟ دهمین آتشسوزی میانکاله در سه نقطه همزمان؛ گمانهزنیها درباره عمدی بودن حریق قوت گرفت
جمال ابوطالبی، دبیر شبکه تشکلهای حوزه محیط زیست و منابع طبیعی مازندران، در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی رکنا درباره دهمین آتشسوزی فصل در میانکاله اظهار کرد:
دهمین آتشسوزی فصل در میانکاله از حوالی ساعت ۸ صبح دوشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۵ بهطور همزمان در سه نقطه نزدیک به هم در اطراف منطقه معروف به «درازشیوار» واقع در مرکز ذخیرهگاه میانکاله آغاز شد و با وجود وزش باد، به سرعت گسترش یافت.
وی افزود: از ابتدای وقوع آتشسوزی، مدیریت ذخیرهگاه میانکاله از طریق اطلاعرسانی بومیان و جامعه محلی از حادثه مطلع شد و همراه با محیطبانان، نیروهای مردمی دهستان میانکاله، بومیان و دامداران این ذخیرهگاه برای اطفای حریق وارد عمل شدند. همچنین بلافاصله لودر و تراکتورهای مستقر در ذخیرهگاه به محل آتشسوزی اعزام شدند.
ابوطالبی ادامه داد: متأسفانه وزش باد و حجم گسترده آتش به اندازهای بود که مدیریت پناهگاه، رؤسای ادارات حفاظت محیط زیست شهرستانهای بهشهر و گلوگاه و همچنین مدیرکل حفاظت محیط زیست مازندران که در محل حضور داشتند، ناچار شدند از ستاد بحران، جمعیت هلال احمر و مدیریت بندر امیرآباد درخواست کمک کنند. در پی این درخواست، علاوه بر نیروهای آتشنشانی شهرداری بهشهر و بندر امیرآباد، هلال احمر نیز بالگرد اطفای حریق خود را به منطقه اعزام کرد و در عملیات مهار آتش مشارکت داشت.
وی گفت: در جریان عملیات اطفای حریق که مهار کامل آن تا پاسی از شب به طول انجامید، یک دستگاه تراکتور و تنها لودر خریداریشده و مستقر در پناهگاه طعمه حریق شدند و محیطبانانی که برای نجات این تجهیزات تلاش میکردند، به سختی …
