به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، زلزله ۵ ریشتری گرانادا در اسپانیا تنها یک رخداد لرزهای نیست؛ این زمینلرزه بار دیگر توجهها را به پیامدهای برداشت گسترده از آبهای زیرزمینی و فرونشست زمین جلب کرده است. هرچند علت مستقیم این زلزله، فعالیت گسلهای منطقه اعلام شده، اما وضعیت آبخوان گرانادا و تجربه چند دهه پمپاژ آب، در کنار مقایسه آن با غرب تهران، زنگ هشداری جدی درباره پیامدهای تغییرات زیرسطحی بر پایداری زمین به شمار میرود. هشدار گرانادا برای تهران؛ غرب پایتخت ۲۰ برابر بیشتر آب پمپاژ کرده است
دکتر مهدی زارع، استاد تمام زمینشناسی، در یادداشتی برای رکنا درباره زلزله اخیر گرانادا در اسپانیا نوشت: بامداد ۱۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱:۰۴ به وقت محلی، زمینلرزهای با بزرگای ۵ در نزدیکی «الهندین» در منطقه شهری گرانادا رخ داد. این زمینلرزه در عمق بسیار کم، حدود ۲ تا ۵ کیلومتری، اتفاق افتاد و همین کمعمق بودن، شدت لرزش احساسشده توسط ساکنان را افزایش داد.
این زلزله در بخش گستردهای از گرانادا و چندین استان منطقه اندلس احساس شد و خساراتی نیز به همراه داشت؛ از جمله ریزش قرنیزها، ترکخوردگی نماها، آسیب به خودروها و ریزش جزئی برخی اجزای سازهای. در پی این رخداد، شورای اندلس سطح یک طرح اضطراری مقابله با خطرات لرزهای را فعال کرد. با این حال، خوشبختانه گزارشی از تلفات جانی یا مصدومیت منتشر نشد. آیا پمپاژ آب میتواند در تحریک زلزله نقش داشته باشد؟
استخراج شدید آبهای زیرزمینی و فرونشست ناشی از آن، در برخی مناطق جهان بهعنوان یکی از عوامل مؤثر در ایجاد یا تحریک لرزهخیزی کمعمق شناخته شده است. نمونههایی از این ارتباط در بخشهایی از جنوب اسپانیا نیز مورد توجه قرار گرفتهاند؛ از جمله حوضه گوادالنتین و منطقه لورکا که زمینلرزهای با بزرگای ۵.۱ در سال ۲۰۱۱ در آن رخ داد.
با این حال، در مورد زمینلرزه اخیر گرانادا باید میان «زمینه هیدرولوژیکی منطقه» و «علت مستقیم زلزله» تفاوت قائل شد. گزارشهای رسمی زمینشناسی اسپانیا و ارزیابیهای لرزهنگاری مؤسسه ژئوفیزیک اندلس، این سری لرزهای را در وهله نخست به حرکت گسلهای فعال رشتهکوههای بتیک نسبت میدهند و تاکنون ارتباط …
