به گزارش رکنا، علی اکبر کاوه در سال ۱۲۷۳ خورشیدی در شیراز متولد شد و ۵ شهریور ۱۳۶۹ در تهران چشم از جهان فروبست. نام او در تاریخ خوشنویسی ایران با آموزش، تربیت شاگردان برجسته و حفظ و گسترش شیوه نستعلیق پیوند خورده است.
علیاکبر کاوه حقیقی (۱۲۷۳ شیراز – ۱۳۶۹ تهران) یکی از بزرگترین نامهای خوشنویسی ایران است؛ استادی که از کودکی دل در گروی قلم داشت و با عشق بیپایان به نستعلیق، راهی شد تا در کنار بزرگان زمانه خوشهچینی کند. پدرش که شوق فرزند را دید، او را نزد بهترین استادان برد و سرانجام کاوه به شاگردی عمادالکتاب، یکی از برجستهترین خوشنویسان عصر قاجار رسید.
هنر کاوه به جایی رسید که ملکالشعرا بهار او را «میرعماد عصر» نامید؛ لقبی که نشان از عظمت و جایگاه او در خوشنویسی ایران داشت. زیبایی خطش، ترکیببندیهای متعادل و ضرب قلمهای پرقدرتش، نه تنها ادامهدهنده سنت نستعلیق بود، بلکه روح تازهای به آن بخشید. …
