به گزارش رکنا، مدرس فدراسیون فوتبال در شروع صحبتهایش گفت: «اینکه نوشتید سنین ۱۰ تا ۱۲ سال سن طلایی یادگاری است کاملآ درست است، ولی بحث این نیست؛ به عنوان مثال حرکت یک و دو را کار کردند، و این حرکت را در آن بازی تمرینی که برایشان گذاشتند، چند بار تکرار میکنند، و گوشزدهای لازم توسط مربی، صورت میگیرد.
ما در اصول آموزش فوتبال از یک سری بازیهای تمرینی خاص استفاده میکنیم که بازیکنان بتوانند مفاهیمی را که یاد میگیرند، در همان جریان تمرین تکرار کنند. این بازیها معمولاً در زمینهای کوچک برگزار میشوند و تعداد بازیکنان هر تیم بسته به سنشان متفاوت است: مثلاً بازیهای یک در مقابل یک، ۲ در مقابل ۲ و ۳ در مقابل ۳ که برای گروههای سنی مختلف طراحی شدهاند.»
عضو کمیته آموزش ادامه داد: «مثلاً یک بازیکن در گروه سنی ۹ تا ۱۲ سال، وقتی حرکت «یک و دو کردن» را از سوی مربی یاد میگیرد، این حرکت را در بازیهای ۲ در مقابل ۲ یا ۳ در مقابل ۳ تمرین میکند. این یعنی ما نمیگوییم که این بازیکنان فقط باید در فستیوالهای ۴ نفره رسمی بازی کنند، بلکه در پایان هر جلسه تمرین، ۲۰ دقیقه از زمان را به اجرای این بازیهای کوچک اختصاص میدهیم تا بازیکنان بتوانند مهارت یاد گرفته را در عمل تکرار کنند.
تأثیر بسیار زیادی دارد، و به همین دلیل است که در آموزش فوتبال پایه، معمولا در آخر هر جلسه تمرین یک بازی مخصوص برای بازیکنان برنامهریزی میشود. در این بازیها، بازیکن مفاهیمی که در طول جلسه یاد گرفته، را در عمل تکرار میکند و این تکرار، باعث تثبیت کامل مهارت در ذهن او میشود.»
سرمربی سابق تیم ذوب آهن اضافه کرد: «بله، مزیت اصلی این روش این است که بازیکنان در این بازیهای تمرینی استرس مسابقه و ترس از اشتباه کردن را تجربه نمیکنند. وقتی استرس نداشته باشند، راحتتر میتوانند مهارت را تمرین کنند و اشتباهاتشان را تصحیح کنند. همچنین مربی در طول این بازیهای تمرینی میتواند نکات لازم را لحظه به لحظه به بازیکنان گوشزد کند و خطاهایشان را در همان لحظه اصلاح کند که این کار در مسابقات رسمی به دلیل سرعت بالای بازی امکانپذیر نیست.
در ادامه همین مباحث، نکته کلیدی دیگری که در اصول …
