حافظ در اشعار خود، پیامبر اکرم (ص) را سرچشمه هدایت و نماد نور و آرامش توصیف کرده است. برجستهترین سروده او در این زمینه، غزل معروف «ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد» است که مقام والای معنوی، کمال انسانی و دانش الهی پیامبر را با زبانی لطیف و نمادهای شاعرانه به تصویر میکشد.
جایگاه پیامبر اکرم (ص) در نگاه حافظ
حافظ در قرن هشتم هجری زندگی میکرد؛ دورهای که شعر فارسی ارتباط نزدیکی با عرفان، حکمت و مفاهیم دینی داشت. او در غزلهای خود از مفاهیمی مانند عشق الهی، معرفت، پاکی و حقیقت سخن میگوید و در میان این مفاهیم، مقام پیامبر اسلام جایگاه خاصی دارد.
نگاه حافظ به پیامبر تنها یک اشاره تاریخی یا ادبی نیست. او حضرت محمد (ص) را نمونهای از کمال انسانی و سرچشمه هدایت میبیند. به همین دلیل در اشعار او از تصویرهایی مانند ماه، ستاره، روشنایی و نور استفاده میشود؛ تصویرهایی که در ادبیات عرفانی نشانه راهنمایی و حقیقت هستند. شعر حافظ درباره حضرت محمد و غزل «ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد» …
