این روزها برای بسیاری از افراد تازه وارد، سوالی مهم ایجاد شده است: انتخاب میان صرافی داخلی و خارجی کدام یک بهتر است؟ جواب کوتاه این است که این دو قابل مقایسه نیستند، زیرا هرکدام نقش متفاوتی در اقتصاد دیجیتال ایفا می کنند. در این گزارش، ابتدا چرایی گرایش کاربران ایرانی به صرافی های خارجی بررسی می شود، سپس نقش های این دو نوع صرافی از هم تفکیک شده و معیارهای ارزیابی یک صرافی مشخص توضیح داده می شود. در نهایت، به الزامات عملی این موضوع اشاره خواهد شد. علل افزایش استفاده کاربران ایرانی از صرافی های خارجی
این روند به طور ناگهانی اتفاق نیفتاده است و عوامل ساختاری وجود دارند که منجر به افزایش استفاده شده اند. چهار دلیل اصلی این تحولات عبارتند از: دسترسی به دارایی دلاری: با ظهور استیبل کوین ها و ارزهای دیجیتال با ارزش مبتنی بر دلار، فرصت دسترسی به ارزهای دلاری از طریق بسترهای دیجیتالی فراهم شده است. عدم نیاز به سرمایه اولیه بزرگ: در مقایسه با بازارهای سنتی، سرمایه گذاری در این پلتفرم ها نیاز به وجوه اولیه زیاد ندارد و این موضوع باعث جذب کاربران بیشتری شده است. دسترسی ۲۴ ساعته: این بازار تعطیل نیست و کاربران می توانند در هر لحظه به راحتی از طریق تلفن همراه خود وارد آن شوند. وجود محتوای گسترده فارسی: آموزش ها و تبلیغات مرتبط باعث شده تا اطلاعات مربوط به این بازار خارج از فضای تخصصی و در اختیار عموم مردم قرار گیرد؛ البته بخشی از این محتوا ممکن است دقیق یا صادقانه نباشد و منجر به ریسک شود. چالش های اندازه گیری روند استفاده کاربران
سه مانع عمده وجود دارند که مانع از ارائه ارقام دقیق در خصوص استفاده کاربران ایرانی می شوند: عدم دسترسی به داده های رسمی: هیچ گونه اطلاعات عمومی و دقیق درباره تعداد کاربران ایرانی منتشر نمی شود. ادعاهای توسط خود پلتفرم ها: حجم معاملات و تعداد کاربران اغلب بر پایه خوداظهاری ثبت شده است که ممکن است دقیق نباشند. تغییرات مداوم رتبه بندی ها: رتبه بندی ها و حجم ها به طور روزانه تغییر می کنند و ارقام فاقد …
