به گزارش رکنا ، در مناطق کمبرخوردار کمبود امکانات معمولاً به یک حوزه محدود نمیشود. ممکن است دانشآموزان با کمبود فضای آموزشی مناسب مواجه باشند، مسجد محله نیازمند بازسازی باشد و در همان حال، خانوادهها برای یافتن شغل و درآمد پایدار با مشکل روبهرو باشند. به همین دلیل، اقدامات توسعهای اگر به شکل جدا از یکدیگر اجرا شوند، نمیتوانند همه ابعاد مسئله را پوشش دهند.
نگاهی به مجموعه اقدامات انجامشده در این مناطق نشان میدهد که توسعه زیرساختی، اجتماعی و اقتصادی در کنار یکدیگر دنبال شده است؛ از جایگزینی مدارس ناایمن و ایجاد فضاهای ورزشی گرفته تا تجهیز مساجد و حمایت از مشاغلی که بر پایه توانمندیهای همان منطقه شکل گرفتهاند.
از مدرسه تا اشتغال؛ روایت یک مسیر برای توسعه مناطق کمبرخوردار
عدالت آموزشی از کلاس درس شروع میشود
یکی از مهمترین نیازهای مناطق کمبرخوردار، دسترسی دانشآموزان به فضای آموزشی ایمن و استاندارد است و در همین راستا بنیاد علوی طرح جایگزینی مدارس سنگی و ناایمن را در ۸۵ شهرستان دنبال کرده و تاکنون ۱۴۰ مدرسه آماده تحویل شده است. مجموع پروژههای تعریفشده نیز به یک هزار و ۱۰۹ کلاس درس میرسد.
اهمیت این اقدام فقط به ساخت مدرسه محدود نیست؛ چراکه کیفیت محیط آموزشی یکی از مؤلفههای اثرگذار بر فرصتهای برابر تحصیلی است. دانشآموزی که در یک منطقه محروم زندگی میکند، نباید به دلیل شرایط محل زندگی خود از حداقلهای یک محیط آموزشی مناسب محروم باشد.
در کنار آموزش، ورزش نیز بخشی از برنامههای توسعهای این مناطق بوده است. ایجاد زمینهای چمن مصنوعی در مناطق هدف، امکان استفاده دانشآموزان و نوجوانان از فضاهای ورزشی را افزایش داده و میتواند به ارتقای نشاط اجتماعی و سلامت آنان کمک کند.
مسجد؛ یک پایگاه اجتماعی در محله
در بسیاری از روستاها و محلات کوچک، مسجد تنها یک محل برای برگزاری آیینهای مذهبی نیست و بخشی از فعالیتهای اجتماعی و فرهنگی مردم نیز در همین فضا شکل میگیرد. از این منظر، بازسازی و تجهیز مساجد میتواند کارکردی فراتر از بهبود یک ساختمان داشته باشد.
بنیاد علوی در طرح «نور» با همین نگاه به تعمیر، تجهیز …
