به گزارش رکنا، مبنای اجرای این طرح، مصوبه هیأت وزیران در تیرماه 1403 است. بر اساس این سازوکار، یک درصد از درآمدهای مالیاتی برای طرحهای تملک داراییهای سرمایهای اولویتدار و منتخب مؤدیان اختصاص مییابد. به این ترتیب، برای نخستینبار تلاش شد رابطه میان «پرداخت مالیات» و «محل مصرف مالیات» برای مؤدی قابل مشاهدهتر شود.
بر اساس این طرح نوآورانه، مؤدیان مشمول تبصره ماده (100) قانون مالیات های مستقیم که مالیات مقطوع اعلام شده از سوی سازمان را می پذیرند میتوانند محل هزینهکرد مالیات پرداختی خود را انتخاب کنند. این طرح به مودیان اجازه میدهد مقصد و محل هزینه کرد مالیات خود را از میان پروژههای دارای حداکثر منافع عمومی که از سوی سازمان برنامه و بودجه کشور تعیین شده است انتخاب کنند. این پروژه ها عمدتا از نوع احداث، توسعه و تجهیز هستند، همچون ساخت مدرسه، بیمارستان، راه، شبکههای آبرسانی و ... . …
