به گزارش رکنا، مبنای اجرای این طرح، مصوبه هیأت وزیران در تیرماه 1403 است. بر اساس این سازوکار، یک درصد از درآمدهای مالیاتی برای طرحهای تملک داراییهای سرمایهای اولویتدار و منتخب مؤدیان اختصاص مییابد. به این ترتیب، برای نخستینبار تلاش شد رابطه میان «پرداخت مالیات» و «محل مصرف مالیات» برای مؤدی قابل مشاهدهتر شود.
بر اساس این طرح نوآورانه، مؤدیان مشمول تبصره ماده (100) قانون مالیات های مستقیم که مالیات مقطوع اعلام شده از سوی سازمان را می پذیرند میتوانند محل هزینهکرد مالیات پرداختی خود را انتخاب کنند. این طرح به مودیان اجازه میدهد مقصد و محل هزینه کرد مالیات خود را از میان پروژههای دارای حداکثر منافع عمومی که از سوی سازمان برنامه و بودجه کشور تعیین شده است انتخاب کنند. این پروژه ها عمدتا از نوع احداث، توسعه و تجهیز هستند، همچون ساخت مدرسه، بیمارستان، راه، شبکههای آبرسانی و ... .
سازمان برنامه و بودجه کشور نیز پس از اعلام درآمد وصولی و فهرست طرح های منتخب مالیات دهندگان توسط سازمان امور مالیاتی کشور، نسبت به ابلاغ و تخصیص اعتبار اقدام می نماید. از مالیات تا مدرسه و بیمارستان، سازندگی با مشارکت مردم
بر اساس گزارش ارائهشده درباره عملکرد طرح، در سال 1403 بیش از 363 هزار نفر از صاحبان مشاغل در این طرح مشارکت کردند و در مجموع حدود 12 هزار میلیارد تومان از مالیات مؤدیان برای تأمین مالی نزدیک به 2 هزار پروژه ملی و استانی اختصاص یافت.
دامنه این پروژهها محدود به یک بخش خاص نبود. از جمله نتایج اعلامشده، تأمین مالی یا کمک به احداث و تکمیل حدود 200 بیمارستان، 363 مدرسه و 329 پروژه زیرساختی در حوزه آب و کشاورزی و محیط زیست و ... بوده است.
در سال 1403، بیش از 61 هزار مؤدی 363 طرح در حوزه آموزش و پرورش را به عنوان محل هزینه کرد مالیات خود انتخاب کردند. کل اعتبار تخصیص داده شده به پروژههای حوزه آموزش و پرورش یک هزار و 800 میلیارد تومان بود.
بیش از 58 هزار مودی نیز انتخاب کردند مالیاتشان در 329 طرح توسعه آبرسانی هزینه شود. برای این 320 طرح بیش از 2 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار تعریف شده بود.
همچنین بیش از 42 هزار …
