نام شهید عباس بابایی تنها به عملیاتهای هوایی و فرماندهی نظامی گره نخورده است؛ آنچه او را در خاطرهها ماندگار کرده، بیش از هر چیز، اخلاق والا، اخلاص و توانایی در جذب قلبهاست. رهبر معظم انقلاب نیز هنگام بیان خاطرات خود از این فرمانده شهید، به همین ویژگیها اشاره کردهاند. او توانست یکی از پرچالشترین پایگاههای نیروی هوایی را متحول کند و حتی مخالفان را با خود همراه سازد. رهبری با محوریت تربیت انسانها
توانایی یک فرمانده گاهی نه در تعداد عملیاتهای نظامی، بلکه در تربیت و تحول انسانها تجلی پیدا میکند. عباس بابایی یکی از فرماندهانی بود که پیش از مدیریت تجهیزات و برنامههای عملیاتی، توانست دل نیروهای تحت امرش را جلب کند و آنان را با خود همراه سازد.
در سال ۱۳۶۱، عباس بابایی که در آن زمان درجه سرگردی داشت، به عنوان فرمانده پایگاه هشتم شکاری اصفهان منصوب شد؛ تصمیمی که برخی به موفقیت آن خوشبین نبودند. رهبر انقلاب در این رابطه گفتهاند: «سال ۶۱ شهید بابایی را گذاشتیم فرمانده پایگاه هشتم شکاری در اصفهان. درجه او سرگردی بود، که به سرهنگ تمامی ارتقاء یافت و مأمور به مدیریت پایگاه شد. کار دشواری بود، اما توانست موفق شود.» مهارت کمنظیر در جذب مخالفان
عباس بابایی تنها به عنوان یک فرمانده نظامی شناخته نشد. شیوه رفتارش در جذب قلبها حتی مخالفان را نیز به همراه او آورد. یکی از خلبانانی که ابتدا با نظام همراهی نداشت و بعدها به یکی از نیروهای وفادار تبدیل شد، با محبت و ارتباط صمیمانه بابایی تغییر کرد. روایتهای رهبر انقلاب از این ارتباط بیانگر بخشی از شخصیت برجسته این شهید است.
او حتی مخالفان را با رویکردی از محبت و اعتماد همراه کرد. بابایی یک شب یکی از خلبانان ارشد را به دعای کمیل دعوت کرده بود، که همین لحظه تأثیر عمیقی بر او گذاشت و موجب تحول روحیاش شد. این خلبان بعدها در عملیاتی در بغداد شرکت کرد و به شهادت رسید؛ روایتی که یکی از شاخصههای منحصربهفرد اخلاقی این فرمانده شهید را نمایان میکند.
تحول پایگاه هشتم شکاری؛ از بحران تا الگویی برجسته
عباس …
