به گزارش رکنا، سوغات تبریز برای مهدی تارتار، نه سکه و طلا، بلکه درکی عمیق از واقعیتهای جدیدی بود که او را در قامت هدایت پرافتخارترین تیم فوتبال ایران، با چالشهای نوینی روبرو میساخت. نکته کلیدی و شاید مهمترین درسی که تارتار از این سفر به یادگار برد، این بود که پرسپولیس امروز، با تیمهایی که او در گذشته هدایتشان را بر عهده داشته، تفاوتهای بنیادینی دارد.
سالها تلاش، دوندگی و ایستادگی برای رسیدن به جایگاه فعلی، هدفی بود که تارتار با تمام وجود برای تحقق آن کوشید. او طعم موفقیت را با تیمهای مختلف چشیده بود، موفقیتهایی که شاید در مقیاس کوچکتر، همچون صعود چند پلهای در جدول ردهبندی، برایش رضایتبخش تلقی میشد. اما حالا، بر سکوی هدایت پرسپولیس، تعریف موفقیت به کلی دگرگون شده است. اینجا دیگر دوران «تحویل دادن تیم هشتم جدول به جایگاه ششم و نامگذاری آن به عنوان یک دستاورد» سپری شده است. در پرسپولیس، سکوها فریاد میزنند، رسانهها تحلیل میکنند و هواداران، با شور و هیجانی وصفناپذیر، خواستار چیزهایی فراتر از بقا یا ارتقای جزئی هستند. …
