یکی از چهرههای برجسته فوتبال ایران که خاطرات بسیاری از دوران پرماجرای این ورزش در خود دارد، بدون شک داریوش مصطفوی است. او که سابقه بازی در هر دو تیم بزرگ تاج و پرسپولیس را داشت، به عنوان ملیپوش فوتبال ایران مطرح بود و در سالهای مختلف در مسند دبیرکل و رئیس فدراسیون فوتبال به خدمت پرداخت. دوران پرماجرای ریاست داریوش مصطفوی
دوران پرحاشیه ریاست مصطفوی در فدراسیون فوتبال ایران از پاییز سال ۱۳۷۳ آغاز شد و تا پایان پاییز ۱۳۷۶ ادامه یافت. او پس از امیر عابدینی به عنوان رئیس فدراسیون منصوب شد و در این دوره، جنجالها و اتفاقات مهمی را به چشم دید. از دربی پرماجرای سال ۱۳۷۳ گرفته تا انتخاب محمد مایلیکهن به عنوان سرمربی تیم ملی، نتایج خیرهکننده تیم ملی در جام ملتهای ۱۹۹۶ و ماجرای اختلاف بین مایلیکهن و علی دایی، همه از اتفاقات دوران ریاست او بودند. نقطه عطف این دوران نیز حماسه تاریخی ملبورن بود که موفقیت بزرگی برای فوتبال ایران رقم خورد. کنارهگیری از ریاست فدراسیون فوتبال
داریوش مصطفوی که در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۴۰۴ دار فانی را وداع گفت، درباره دلایل استعفای خود از فدراسیون فوتبال در پاییز سال ۱۳۷۶، چنین گفته بود: «در حال آمادهسازی تیم ملی برای رقابتهای جام جهانی ۹۸ فرانسه بودیم که یک روز از من خواسته شد به وزارت کشور بروم. آقای مصطفی تاجزاده، معاون وزیر، به من اعلام کرد دولت تصمیم گرفته فرد دیگری ریاست فدراسیون را برعهده بگیرد و بهتر است خودتان استعفا دهید تا مجبور به کنار گذاشتن شما نشویم.»
مصطفوی چند روز بعد بنا بر دلایل جسمانی از سمت خود کنارهگیری کرد؛ اگرچه بعدها مدعی شد که این تصمیم برخلاف میل او بوده و خودش علاقهای به استعفا نداشت. اقدامات قابل توجه در دوران مدیریتی مصطفوی
در سال ۱۳۷۶، مصطفوی نقش مهمی در حل اختلافات بین علی دایی و محمد مایلیکهن داشت و توانست بزرگترین مهاجم تیم ملی را به بازیهای ملی بازگرداند. همچنین، او با بهرهگیری از ارتباطات خود با ژائو هاوه لانژ، رئیس فیفا، محرومیت ۵ جلسهای کریم باقری را کاهش داد و شرایط حضور او در بازی برگشت برابر استرالیا را فراهم …
