به گزارش رکنا، مشکلات اخیر سایپا؛ از افزایش زیان انباشته و کاهش آمار تولید گرفته تا تأخیر در تحویل خودروها و چالشهای مالی و مدیریتی، از یک سو و بحث داغ خصوصیسازی این خودروساز از سوی دیگر، سایپا را به یکی از کانونهای اصلی اخبار صنعت خودرو تبدیل کرده است. خصوصیسازیای که برخی آن را راهکار نجات سایپا و فرصتی برای اصلاح ساختار مدیریتی و مالی این شرکت میدانند، اما در مقابل، گروهی معتقدند تا زمانی که ریشه مشکلات این خودروساز برطرف نشود، واگذاری سهام به بخش خصوصی بهتنهایی چاره کار نخواهد بود.
مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، نیز مردادماه امسال در اظهاراتی از قرار گرفتن سایپا در مسیر خصوصیسازی خبر داده بود. او با اشاره به موانعی که در مسیر خصوصیسازی خودروسازان وجود دارد، گفته بود: «زمانی که ایرانخودرو را خصوصی کردیم، مانعتراشی کردند و وزیر اقتصاد را برکنار کردند.» رئیسجمهور همچنین بر ضرورت ادامه مسیر خصوصیسازی در صنعت خودرو تأکید کرده است.
در همین حال، تنها دولت نیست که از خصوصیسازی سایپا دفاع میکند. بخشی از کارشناسان صنعت خودرو، انجمنهای قطعهسازی و فعالان این حوزه نیز خصوصیسازی را راهی برای کاهش تصدیگری دولت و اصلاح ساختار مدیریتی خودروسازان میدانند. این گروه معتقدند خصوصیسازی ایرانخودرو، با وجود تمام ایرادات و حواشی آن، در مجموع میتواند تجربهای قابل استفاده برای ادامه خصوصیسازی در صنعت خودرو باشد.
در نقطه مقابل، بخش قابلتوجهی از نمایندگان مجلس و همچنین بخشی از افکار عمومی، واگذاری ایرانخودرو را تجربهای موفق نمیدانند و این پرسش را مطرح میکنند که خصوصیسازی ایرانخودرو در نهایت چه دستاورد ملموسی برای مردم و دولت داشته است که حالا قرار است همان مسیر برای سایپا نیز تکرار شود؟ منتقدان همچنین معتقدند پیش از واگذاری سایپا باید تکلیف مشکلات ساختاری، زیان انباشته، بدهیها، وضعیت تولید و نحوه مدیریت این شرکت مشخص شود.
در میان این دو دیدگاه، یک پرسش اساسی مطرح است: آیا خصوصیسازی واقعاً میتواند سایپا را از وضعیت فعلی نجات دهد یا بدون اصلاحات اساسی، صرفاً مالک این خودروساز تغییر خواهد کرد؟ …
