به گزارش رکنا، در ادامه این میزگرد، دکتر داود صفائی، خبرنگار وقت روزنامه ایران، به ماجرای تلاش خبرنگاران برای ثبت نخستین تصویر از «خفاش شب» اشاره می کند و می گوید: «ما آن زمان خیلی تلاش می کردیم یک عکس از او بگیریم و منتشر کنیم، اما پلیس نگران بود که انتشار عکس ممکن است روند پرونده را با مشکل مواجه کند. یکی دو روز بعد، با سرهنگ فرج زاده صحبت کردیم و قرار شد بتوانیم از او عکس بگیریم.
من به حیاط پشتی پلیس آگاهی رفتم. متهم را هم آنجا آورده بودند و برای اینکه ظاهرش مرتب شود، سر و صورتش را شسته بودند. من چند عکس گرفتم که بعدا اولین عکس هایی بود که از او در مطبوعات منتشر شد. انتشار این عکس ها برای شناسایی او توسط افرادی که احتمالا با وی برخورد یا از او شکایت داشتند نیز کمک زیادی کرد.»
در ادامه، سرهنگ بازنشسته کارآگاه داوود ابوالقاسمی درباره اهمیت انتشار تصویر متهم و تلاش پلیس برای روشن شدن هویت واقعی او می گوید: «برای ما مهم بود که ماهیت واقعی این فرد مشخص شود، چون داستان های مختلفی درباره خودش می گفت. حتی مدتی ادعا شده بود که او فردی افغانستانی است. انتشار عکس کمک کرد کسانی که ممکن بود قبلا با او برخورد داشته باشند، بتوانند او را شناسایی کنند.»
سرهنگ ابوالقاسمی سپس به موضوع شخصیت و هوش غلامرضا خوشرو پرداخت و گفت: «اینکه گفته می شود او از نظر هوشی یک فرد استثنایی بود، به آن معنا درست نیست. او لزوما از نظر هوش در سطح بسیار بالایی قرار نداشت، اما وقتی ذهنش را روی یک کار مشخص متمرکز می کرد، آن را با دقت انجام می داد و اشتباهات کمی داشت.
درباره اینکه گفته می شود چند زبان خارجی بلد بود هم اغراق هایی وجود دارد. چند کلمه انگلیسی بلد بود که بخشی از آن را هم در زندان یاد گرفته بود.»
وی در ادامه با اشاره به رفتار متهم در جریان بازجویی ها افزود: «از نظر روحی و رفتاری، با فردی بسیار بی رحم روبه رو بودیم. ما به عنوان افسر آگاهی وظیفه مان را انجام می دادیم، اما دیدن صحنه های قتل و شرایط قربانیان، از نظر روحی برای ما هم بسیار سنگین بود.
یکی از قربانیان، دختر جوانی بود که به تازگی در رشته دندانپزشکی فارغ التحصیل شده بود. شرایط قتل او بسیار تلخ …
