به گزارش رکنا، در سال ۱۹۸۴، فسیلیاب کنیایی Kamoya Kimeu در نزدیکی ساحل غربی دریاچه تورکانا، بقایای شگفتانگیز و تقریباً کاملی از یک کودک Homo erectus پیدا کرد. این اسکلت که با نام KNM-WT 15000 شناخته میشود، حدود ۹۰ درصد کامل است و به یکی از مهمترین فسیلهای انسانی کشفشده تبدیل شده است. چرا این فسیل تا این اندازه مهم است؟
چون برخلاف بسیاری از فسیلهای انسانتباران که فقط چند استخوان یا تکههایی از جمجمه از آنها باقی مانده، اسکلت پسر تورکانا تقریباً یک تصویر کامل از بدن یک انسانتبار باستانی در اختیار دانشمندان قرار داده است.
پژوهشگران سن او هنگام مرگ را حدود ۸ تا ۱۱ سال تخمین زدهاند؛ اما Homo erectus سریعتر از انسان امروزی به بلوغ میرسید. او در همین سن حدود ۱.۶ متر قد داشت و اگر تا بزرگسالی زنده میماند، احتمالاً میتوانست بیش از ۱.۸ متر قد داشته باشد.
بدن او نیز شباهت قابلتوجهی به انسان امروزی داشت: پاهای بلندتر، دستهای کوتاهتر و ساختار بدنی مناسب برای راه رفتن و دویدن در مسافتهای طولانی.
و اینجا داستان Homo erectus حتی شگفتانگیزتر میشود. …
