به گزارش رکنا به نقل از ایرنا ، ۱۵ اردیبهشتماه ۱۴۰۵بود که لنج «شاهین۲» با امید برگرداندن رونق به سفره خانوادهها، بعد از چند ماه بیکاری دوران جنگ، لنگرگاه بندر کنارک را به قصد دریا ترک کرد. اما حالا با گذشت حدود ۹۰ روز، این لنج و سرنشینان آن نه در امواج دریا که در بیخبری و سکوت و بدتر از آن در سیل حوادث ریز و درشت ناپدید شدهاند و این سکوت نه تنها روان خانوادههای چشم انتظار آن ۱۷ صیاد بلکه بلکه وجدان هر انسانی را به درد میآورد.
راوی قصه پرغصه ناپدید شدن حمید بلوچ، مهران رنجبر، اسماعیل بکرا، حامد دهانی، جاسم دهانی، مهرزاد دهانی، عادل رزمی، خالد رزمی، فرید رزمی، محمد رزمی، عبدالله روح افزا، اقبال گنگذاری، مهران بلوچ، رضا پیرایش، محمد رییسی، مرابخش نوحانی، و یک خدمه اهل پاکستان، «ناخدا نوید بلوچ» مردی است که چهرهاش در همان نگاه اول صیادی در گرمای سوزان آبهای جنوب وطن را فریاد میزند.
ناخدا با لهجه صمیمی کنارکی از روزی میگوید که از برادرش «حمید بلوچ» ناخدای لنج شاهین ۲ و خدمه همراهش خبری نشد!
۱۷ اردیبهشت آخرین باری بود که چند لنج ایرانی صدای ناخدا حمید را شنیدند؛ درست همان موقعی که بالگرد آمریکای بالای سر لنج ایرانی رسید بود.
۱۷ اردیبهشت ۳۰ دقیقه بامدادماه آخرین باری بود که چند لنج ایرانی صدای ناخدا حمید را از فاصله ۷۰ مایلی سواحل عمان شنیدند؛ درست همان موقعی که بالگرد آمریکایی بالای سر لنجهای ایرانی رسیده بود و با پرتاب گلولههای منور اقدام به پراکنده کردن لنجهای صیادی میکند و بعد از آن دیگر نه صدایی از حمید بلوچ و شانزده صیاد شاهین۲ شنیده شد و نه خبری از سرنوشت آنها به کنارک رسید.
ناخدا نوید وقتی میخواهد از آن لحظه برایمان بگوید، چشمهایش نمناک میشود اما انگار زندگی روی آب صبورش کرده است، اشکهایش را به آرامی پاک میکند و از بیخبری از برادرش میگوید: «صیادهای لنجهای دیگر گفتند بالگرد آمریکایی بقیه لنجها را پراکنده کرد، نیم ساعت بعد همه لنجها توانستند از حال هم با خبر شوند الا شاهین ۲؛ شاید تلفن ماهوارهای ناخدا حمید از کار افتاده بود و دیگر سرنخی هم از آنها پیدا نشد که نشد!» ناخدا نوید به دخترک یک ساله برادرش …
