به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، در منطقهای میان شهرستانهای چگنی و کوهدشت، ابتداییترین نیازهای زندگی برای هزاران نفر به مطالبهای دستنیافتنی تبدیل شده است؛ از جادههایی که به گفته اهالی بارها حادثه مرگبار رقم زدهاند تا درمانگاهی که با وجود جمعیت حدود ۲۵ هزار نفری، همچنان از ابتداییترین تجهیزات پزشکی محروم است. در کنار این محرومیتها، نبود شغل پایدار و فشار اقتصادی، زندگی مردم را با بحرانهای عمیقتری روبهرو کرده است.
یکی از اهالی این منطقه در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی رکنا از مرگ جوانی حدود ۳۰ ساله خبر میدهد که چند روز پیش در یکی از نقاط حادثهخیز جاده سقوط کرد. او میگوید این جوان، پدر سه فرزند بود و پس از سقوط از پرتگاه، دچار ضربه مغزی و مرگ مغزی شد و در نهایت جان خود را از دست داد.
او درباره وضعیت جاده میگوید: «رفیقمان بود که به خاطر همین جاده سقوط کرد. ضربه مغزی شد و مرگ مغزی کرد. الان ما ماندیم و سه تا بچه یتیم.»
به گفته این شهروند، این حادثه نخستین اتفاق در این محدوده نبوده است. او مدعی است در چند وقت اخیر، بیش از ۱۰ نفر در همین نقطه سقوط کرده و جان خود را از دست دادهاند؛ نقطهای که مردم محلی آن را «ورکو» مینامند.
اما مشکلات منطقه تنها به جاده محدود نمیشود. به گفته این شهروند، بخش درمان نیز با کمبودهای جدی مواجه است. منطقهای با جمعیتی حدود ۲۵ هزار نفر، تنها یک آمبولانس و دو تکنسین اورژانس ۱۱۵ دارد و درمانگاهی که سال ۱۳۶۰ تأسیس شده، همچنان از ابتداییترین تجهیزات پزشکی محروم است.
او میگوید: «درمانگاهی داریم که سال ۱۳۶۰ تأسیس شده و هنوز ابتداییترین تجهیزات را ندارد.»
این کمبودها زمانی بیشتر خود را نشان میدهد که برق منطقه نیز قطع میشود. به گفته این شهروند، برق روزانه حدود دو ساعت قطع میشود و بسیاری از تجهیزات درمانگاه نیز وابسته به برق هستند.
مرگ همان جوان ۳۰ ساله، به گفته او، در یکی از همین ساعات قطعی برق اتفاق افتاد: «همان زمانی که برق رفت، بردیمش درمانگاه و نتوانستیم نجاتش بدهیم. تجهیزاتمان همه برقی است. حتی یک موتور برق هم نداشتیم که شاید بتوانیم حداقل قلبش را برگردانیم.»
این روایت، …
