به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، بازنشستگان نظام سلامت سالها در خط مقدم ارائه خدمات درمانی به مردم فعالیت کردهاند، اما بسیاری از آنان امروز با چالشهای جدی معیشتی و درمانی روبهرو هستند. روایت یک زن و مرد بازنشسته وزارت بهداشت، تصویری روشن از مشکلاتی ارائه میدهد که بخش قابل توجهی از بازنشستگان این حوزه با آن دستوپنجه نرم میکنند.
این زن و مرد هر دو بیش از ۳۰ سال در نظام سلامت کشور خدمت کردهاند. زن خانواده سه دهه به عنوان پرستار در مراکز درمانی فعالیت داشته و مرد خانواده نیز حدود ۳۰ سال مدیریت یکی از درمانگاههای شهرستان را بر عهده داشته است. اکنون در سالهای بازنشستگی، هر دو با بیماریهای متعدد مواجهاند و هزینه داروهای مورد نیازشان ماهانه به بیش از ۱۰ میلیون تومان برای هر نفر میرسد. در چنین شرایطی، حقوقی کمتر از ۳۰ میلیون تومان بخش بزرگی از توان معیشتی آنان را صرف هزینههای درمان میکند.
مشکلات تنها به هزینه دارو محدود نیست. افزایش هزینههای زندگی، مخارج روزمره، رفتوآمد، نگهداری منزل و مسئولیتهای خانوادگی، فشار اقتصادی مضاعفی بر دوش بازنشستگان گذاشته است. بسیاری از این افراد همچنان نقش محوری در خانواده دارند و در مناسبتهای مختلف، از میزبانی و پذیرایی گرفته تا حمایت از فرزندان و نوهها، بخشی از بار اقتصادی خانواده را بر عهده میکشند. در این میان، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا حقوق بیست و چند میلیون تومانی برای افرادی که دههها در حساسترین بخشهای نظام سلامت کشور خدمت کردهاند، متناسب با هزینههای واقعی زندگی است؟
موضوع دیگری اینکه ، تفاوت قابل توجه میان دریافتی بازنشستگان دستگاههای مختلف دولتی وجود دارد. برای نمونه، در برخی صندوقهای بازنشستگی از جمله صنعت نفت، حقوق بازنشستگان به مراتب بالاتر است و در مواردی به ۶۰ تا ۱۲۰ میلیون تومان نیز میرسد. البته این مقایسه به معنای نادیده گرفتن سختی کار، تخصص و شرایط ویژه فعالیت در صنعت نفت نیست، اما فاصله عمیق میان دریافتی بازنشستگان بخشهای مختلف، پرسشهایی درباره عدالت در نظام پرداخت و همسانسازی حقوق بازنشستگان ایجاد کرده است.
کارشناسان رفاه و تأمین اجتماعی معتقدند یکی از مهمترین …
