به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا، هفدهم مرداد در تقویم رسمی ایران «روز خبرنگار» است؛ روزی که هر سال با یاد محمود صارمی، خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، گرامی داشته میشود. اما در پس این نامگذاری، رویدادی قرار دارد که ابعاد آن فراتر از شهادت یک خبرنگار است.
در ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ و همزمان با سقوط مزارشریف به دست طالبان، کنسولگری جمهوری اسلامی ایران هدف حمله قرار گرفت. در این حمله محمود صارمی به همراه هشت عضو نمایندگی سیاسی ایران جان خود را از دست دادند. ناصر ریگی، محمدناصر ناصری، نورالله نوروزی، رشید پاریاوفلاح، مجید نورینیارکی، کریم حیدریان، محمدعلی قیاسی و حیدرعلی باقری نیز در کنار محمود صارمی از قربانیان آن حادثه بودند.
طی سالهای گذشته، نام محمود صارمی به درستی به نماد ایثار در عرصه اطلاعرسانی تبدیل شد و روز شهادتش در تقویم کشور به عنوان روز خبرنگار ثبت شد. اما خانوادههای دیپلماتهای شهید مزارشریف معتقدند حافظه عمومی به تدریج از دیگر شهدای آن حادثه فاصله گرفته است؛ گویی فاجعه مزارشریف تنها یک شهید داشته و دیگر جانباختگان آن روز در سایه قرار گرفتهاند.
این مطالبه نه برای کمرنگ کردن جایگاه شهید صارمی، بلکه برای کاملتر شدن روایت تاریخی مزارشریف است. واقعیت آن است که ۱۷ مرداد یادآور یک جنایت علیه نمایندگی رسمی جمهوری اسلامی ایران بود؛ جنایتی که هم خبرنگار حاضر در محل و هم دیپلماتها و کارکنان کنسولگری را قربانی کرد.
شاید زمان آن رسیده باشد که مراسمهای هفدهم مرداد علاوه بر تجلیل از خبرنگاران، یاد همه شهدای مزارشریف را نیز زنده نگه دارند؛ نامهایی که هر یک بخشی از روایت آن روز هستند. همانگونه که محمود صارمی نماد تعهد به حقیقت و اطلاعرسانی شد، دیپلماتهای شهید نیز نماد خدمت در خط مقدم دیپلماسی کشور بودند.
حافظه تاریخی زمانی کامل میشود که همه قربانیان یک حادثه دیده شوند. مزارشریف فقط داستان آخرین خبر محمود صارمی نیست؛ داستان ۹ ایرانی است که در یک روز و در یک مکان جان خود را از دست دادند. شاید هفدهم مرداد بتواند هم روز خبرنگار باشد و هم روز یادآوری همه شهدای مزارشریف؛ روزی برای پاسداشت حقیقت، دیپلماسی و فداکاری، در کنار یکدیگر. …
